اثر مصرف بهینه کود بر عملکرد، اجزای عملکرد و جذب عناصر گیاه کنجد (مطالعه موردی در مزرعه شهرستان شوش)

این مطالعه با هدف مقایسه کوددهی بر اساس عرف زارع با کوددهی بر مبنای آزمون خاک و همچنین کوددهی بر مبنای آزمون خاک همراه با کوددهی تکمیلی بر عملکرد و اجزای عملکرد کنجد انجام شد. تیمارها شامل تیمار اول: عرف زارع (کوددهی بر اساس عرف کشاورزان منطقه) که شامل ۵۰ کیلوگرم سوپرفسفات تریپل قبل کشت و ۱۰۰ کیلوگرم اوره هنگام کشت بود، تیمار دوم: کوددهی بر اساس آزمون خاک که شامل اوره: ۲۰۰ کیلوگرم در هکتار، سوپرفسفات تریپل: ۱۵۰ کیلوگرم در هکتار و کلرید پتاسیم: ۲۵۰ کیلوگرم در هکتار و تیمار سوم: کوددهی بر اساس آزمون خاک + کوددهی تکمیلی بود. نتایج نشان داد که بیشترین ارتفاع (۱۰۵/۲۰ سانتی متر)، تعداد کپسول در بوته (۳۶/۷۴)، وزن هزار دانه (۳/۶۰ گرم) و عملکرد دانه (۲۳۹۰ کیلوگرم در هکتار) مربوط به تیمار سوم بود. با توجه به نتایج بیشترین درصد روغن در تیمار دوم (۴۳/۸۰ درصد) مشاهده شد. نتایج همچنین نشان داد که مقدار جذب عناصر غذایی اندام هوایی در تیمار سوم در مقایسه با تیمارهای اول و دوم بیشتر بود. همچنین با توجه به نتایج بیشترین مقدار جذب عناصر غذایی پر مصرف و کم مصرف مربوط به تیمار سوم بود. لذا، با توجه به نتایج به دست آمده از این مطالعه توصیه می شود که در مناطق با شرایط مشابه این مطالعه، مقدار ۲۰۰ کیلوگرم در هکتار اوره، ۱۵۰ کیلوگرم در هکتار سوپرفسفات تریپل و ۲۵۰ کیلوگرم در هکتار کلرید پتاسیم همراه با استفاده از محرک های رشد و کودهای کامل محلول در مراحل مختلف رشد استفاده شود.

کلیدواژه ها:

عملکرد ، درصد روغن ، مصرف متعادل کود ، تجزیه خاک ، کنجد