تحلیل الزامات مهارتی برای توسعه کشاورزی و موانع آموزش آن مورد مطالعه: نواحی روستایی شهرستان فاریاب

توسعه کشاورزی از ضرورت های بنیادین تحول در فضاهای جغرافیایی است که در گرو اقدامات اساسی از جمله بهبود و روزآمد نمودن آموزش و مهارت ها است. آشنایی با موانع ارائه آموزش های مهارتی بخش کشاورزی هر ناحیه جغرافیایی، می­تواند در زمینه بهره وری عوامل تولید، نقش مهمی را ایفا نماید؛ مسئله ای که در این پژوهش در بستر جغرافیایی شهرستان فاریاب استان کرمان به آن پرداخته شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و به لحاظ ماهیت توصیفی– تحلیلی است. جامعه آماری با توجه به موضوع تحقیق در دو گروه مشتمل بر گروه اول؛ کارشناسان و خبرگان بخش کشاورزی و گروه دوم؛ بهره برداران کشاورزی در روستاهای شهرستان فاریاب بوده است. با توجه به بالا بودن حجم روستاها در شهرستان فاریاب، روستاهای بالای ۱۰۰ خانوار انتخاب شد. تعداد کل جامعه آماری در گروه بهره برداران کشاورزی ۵۱۰۹ خانوار بوده است که از این تعداد با کمک فرمول کوکران ۳۵۷ خانوار به­عنوان حجم نمونه انتخاب گردید. نتایج تحقیق نشان­داد که در فعالیت های باغداری، ضریب نفوذ آموزش های مهارتی به ترتیب مربوط به دهستان های گلاشگرد، مهروئیه، زهمکان و حور می باشد. در فعالیت دامداری، ضریب نفوذ آموزش های مهارتی به ترتیب مربوط به دهستان های گلاشگرد، مهروئیه، زهمکان و حور و در فعالیت های زراعی نیز ضریب نفوذ آموزش های مهارتی به ترتیب مربوط به دهستان های گلاشگرد، مهروئیه، زهمکان و حور می­باشد. همچنین موانع موجود در دستیابی به مهارت های کشاورزی به موانع فردی، اجتماعی، اقتصادی و زیرساختی و مکانی تقسیم­بندی شد و برای ارزیابی هر یک از این موانع، گویه هایی ملاک ارزیابی قرار گرفت. به طور کلی می توان گفت باتوجه به معناداری موانع فردی با ضریب مسیر ۹۹۹/۰، موانع اجتماعی با ضریب مسیر ۶۱۲/۰ ، موانع اقتصادی با ضریب مسیر ۰۰۱/۱ و موانع زیرساختی و مکانی با ضریب مسیر ۸۹۸/۰ بر آموزش های مهارتی کشاورزان تاثیرگذار بوده اند.

کلیدواژه ها:

توسعه روستایی ، توسعه کشاورزی ، نیازسنجی آموزش مهارتی ، شهرستان فاریاب