تدوین مدل رابطه والد- فرزند بر اساس پریشانی روانی و اضطراب اجتماعی با میانجی گری ذهن آگاهی

رابطه میان والدین و فرزندان نوجوان به سبب ویژگی های خاص رشدی این گروه سنی با چالش های ویژه‎ای رویارو است. از این رو، این پژوهش با هدف تدوین مدل رابطه والد- فرزند بر اساس پریشانی روانی و اضطراب اجتماعی با میانجی‎گری ذهن‎ آگاهی در دانش‎آموزان نوجوان به انجام رسید. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از حیث ماهیت، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان نوجوان شهر تهران و نمونه آماری برابر با ۳۰۰ نفر بود که از مدارس پنج منطقه تهران انتخاب گردید. روش نمونه‎گیری به صورت خوشه‎ای انجام گرفت. به منظور گردآوری داده ‎ها از پرسشنامه پریشانی روان‎شناختی کسلر (۲۰۰۲)، رابطه والد - فرزند فاین، مورلند و شوبل (۱۹۸۳)، ذهن‎آگاهی والاچ و همکاران (۲۰۰۶) و اضطراب اجتماعی کانر (۲۰۰۰) استفاده گردید. به منظور تحلیل آماری از مدل معادلات ساختاری بهره گرفته شد. یافته ‎ها نشان داد که ضریب مسیر استاندارد پریشانی روانی و اضطراب اجتماعی با رابطه والد فرزند در نوجوانان به میزان ۴۳/۰- و ۱۷/۰- محاسبه شد که نشان گر معنادار بودن این روابط بود (۰۱/۰>P).. ولی از سویی، ذهن‎ آگاهی دارای نقش میانجی ‎گری در رابطه استاندارد پریشانی روانی و اضطراب اجتماعی و رابطه والد فرزند در نوجوانان بود (۰۱/۰>P). بنا بر نقش میانجی گری ذهن آگاهی در تبیین رابطه متغیرهای آسیب زا و روابط والد فرزند، روانشناسان و مشاوران می‎توانند به منظور کاهش اثرات مشکلات روانی و اجتماعی نوجوانان بر وضعیت زندگی آنان، در جلسات گروهی و فردی به برخورداری دانش آموزان نوجوان از ذهن آگاهی توجه خاص داشته باشند.

کلیدواژه ها:

رابطه والد- فرزند ، پریشانی روانی ، اضطراب اجتماعی ، ذهن ‎آگاهی