مطالعه آزمایشگاهی میزان آبگذری و درصد تخلخل بتن متخلخل با طرح اختالط الیاف شیشه و پسماند بتن

در کشور ما ایران، به علت ساخت بی رویه مناطق مسکونی و همچنین تغییرات اقلیمی، باعث گردیده، خسارات ناشی از سیلاب ها هرساله افزایش یابد. بنابراین استفاده از بتن های متخلخل به علت دارابودن ساختار اسفنجی می تواند به عنوان یکی از راهکار مناسب برای مسئله شکل گیری سیلاب در شهرهای بزرگ و آسیب های ناشی از آن اتخاذ گردد. از سوی دیگر، در سالهای اخیر همزمان با افزایش نرخ ساخت و ساز و همچنین تخریب سازه های قدیمی، زمینه های مشکلات زیست محیطی مختلفی پدیدار شده است. راه حلی که محققین مهندسی عمران اخیرا پیشنهاد کرده اند، بازیافت نخاله های ساختمانی و استفاده مجدد از آن به عنوان مصالح سنگدانه ای در تولید بتن است. در این پژوهش، مقاومت فشاری ۲۸ روزه بیست نمونه بتن در چهار رده ترکیب مصالح با شناسه RPCa*b*c و چهار نمونه بتن در چهار رده ترکیب مصالح با شناسه PCa به عنوان آزمونه های شاهد، مورد آزمایش قرار گرفت. پس از انجام آزمایش و معین شدن بیشینه نتایج مقاومت فشاری در هر رده، میزان آبگذری بتن و همچنین درصد تخلخل نمونه های منتخب، مورد بررسی و مطالعه قرار گرفت. در روند این پژوهش مشخص شد، استفاده از سنگدانه های بازیافتی با ابعاد در فاز درشت دانه موجب افزایش درصد تخلخل به میزان ۱۵% تا ۳۵% و میزان آبگذری به میزان ۱.۷۵ تا ۵.۰۶ سانتی متر بر ثانیه می گردد. ضمنا میزان آبگذری و درصد تخلخل تمامی رده های دانه بندی به غیر از رده شماره چهار در حد قابل قبولی بود. ضمن این تحقیق نسبت آب به سیمان ۰.۴ و نسبت سنگدانه به سیمان ۵ به ۱ حفظ گردید.

کلیدواژه ها:

سنگدانه های بازیافت بتن ، بتن متخلخل ، آبگذری ، تخلخل ، الیاف شیشه ای