مروری بر رویکردهای مختلف استخراج ویژگی در حوزه پایش سلامت سازه و شناسایی آسیب

در دهه های اخیر، پایش سلامت سازه در قالب دو مرحله مهندسی ویژگی و پروسه تصمیم گیری بر اساس داده های ارتعاشی، رشد و گسترش قابل توجهی در میان محققان و صنعت داشته است. پایش سلامت سازه با این رویکرد کاربردی، ارزان، آسان و دقیق است، امکان پایش پیوسته و مداوم سازه وجود دارد و از سویی، نیاز به استفاده از دانش بسیار بالا برای تحلیل داده ها نیست. از دیگر ویژگی ها، استفاده از راهکارهای علوم دیگر، از قبیل ریاضی، آمار و همچنین مباحث مرتبط با مهندسی برق و کامپیوتر، برای اجرای هر چه بهتر فرآیند پایش سلامت سازه و شناسایی آسیب است. عملکرد مناسب رویکرد اتخاذشده به عوامل متعددی وابسته است. از جمله این عوامل می توان به رویکردهای پردازش و تحلیل داده ها و تصمیم گیری بر اساس آن ها اشاره کرد. تشخیص سلامت سازه با رویکرد داده محور، فرایندی چندمرحله ای از پردازش داده ها است. در این فرآیند پس از تکمیل اقدامات مرتبط با پیش پردازش داده ها، به استخراج ویژگی پرداخته می شود. این فرآیند یکی از مهمترین و چالش برانگیزترین بخش های پایش سلامت سازه بر اساس روش های مبتنی بر داده های ارتعاشی است. بهره جستن از داده های خام موجب تشخیص غیرقابل اطمینان است و در مواردی موجب عدم تشخیص وجود آسیب می گردد. از طرفی استخراج ویژگی های نامناسب و بی معنی موجب، حصول نتایج پرخطا و گاهی نادرست می گردد. از اینرو در این مقاله به بررسی سامانمند رویکردهای موجود در بحث استخراج ویژگی حساس به آسیب پرداخته شده و

کلیدواژه ها:

پایش سلامت سازه ، استخراج ویژگی ، آسیب شناسی ، داده های ارتعاشی ، پردازش داده