بررسی تاثیر تناسب خودپنداره و ارزیابی مقصد گردشگری بر ارتباطات شفاهی

امروزه ارزیابی ویژگی های مقصد گردشگری توسط گردشگران و همخوانی آن با شخصیتشان بر ارتباطات شفاهی آنان از آن مقصد گردشگری تاثیرگذار است. به طوریکه هر چقدر تصویر فرد از مقصد گردشگری به خود واقعی آن نزدیکتر باشد، آن مقصد گردشگری را مطلوبتر ارزیابی می کند و همچنین، هر چقدر که تصویر از آن مقصد و خود ایده آل مصرف کننده به هم نزدیکتر باشد، تاثیر منفی بر ارزیابی گردشگران از مقصد دارد. بر همین اساس هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر تناسب خودپنداره و ارزیابی مقصد گردشگری بر ارتباطات شفاهی است. روش پژوهش از لحاظ هدف کاربردی، از لحاظ نحوه جمع آوری داده ها به صورت توصیفی-همبستگی و از لحاظ نحوه تجزیه و تحلیل داده ها به صورت کمی است. جامعه آماری این پژوهش، گردشگران مجموعه های گردشگری شهرستان طرقبه-شاندیز می باشند، بر اساس جدول مورگان تعداد ۳۸۴ نفر با روش نمونه گیری ری غیرتصادفی در دسترس به عنوان اجزای نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ۳۶ سوالی بومی سازی شده مبتنی بر پژوهش سگوتا و همکاران (۲۰۲۱) بوده است. همچنین جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تکنیک معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار Smart PLS استفاده خواهد شد. یافته های پژوهش حاکی از این بود که تناسب نمی تواند بر ارتباطات شفاهی تاثیر معناداری می گذارند ولی ارزیابی مقصد گردشگری بر ارتباطات شفاهی تاثیر مثبت و معناداری می گذارند.

کلیدواژه ها:

تناسب خودپنداره ، ارزیابی مقصد گردشگری ، ارتباطات شفاهی