درونمایههای مشترک در نامه های عاشقانه جبران خلیل جبران و اشعار سعدی و حافظ شیرازی

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 252

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICLP13_064

تاریخ نمایه سازی: 27 فروردین 1404

چکیده مقاله:

جبران خلیل جبران از نامدارترین شاعران و نویسندگان فعال در ادب مهاجرت عرب در اوایل سده بیستم میالدی است که تاثیر عمیقی بر ادبیات جهانی گذاشته است. یکی از ویژگیهای روشن آثار جبران، نگاه عارفانه و عاشقانه، مخصوصا به دین و زن است. او تالش میکند تا خوانندگان را به تفکر عمیق تری درباره وجود انسانی و ارتباطات اجتماعی دعوت کند. این ویژگیها در همه آثار او به روشنی دیده میشود. نامه های عاشقانه او به ماری هسکل (Mary Haskell) از آثار کوتاه اما قابل اعتنای وی است. در این مقاله کوشش کردهایم درونمایه های مشترک این نامه ها با اشعار دو شاعر عارف ایرانی، سعدی و حافظ، بررسی شوند. پانزده مضمون مشترک را استخراج کرده و نشان دادهایم.

نویسندگان

مریم رامشگر

دانشجوی مقطع دکتری تخصصی رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج و دبیر آموزش و پرورش استان کهگیلویه و بویراحمد، یاسوج، ایران

سیاوش نریمان

عضو هیئت علمی و استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج