بررسی تاثیر آبیاری و کودهای زیستی بر عملکرد دانه و صفات بیوشیمیایی ماریتیغال (Silybum marianum L.)
محل انتشار: مجله مدیریت آب در کشاورزی، دوره: 11، شماره: 2
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 239
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_WMAJ-11-2_002
تاریخ نمایه سازی: 26 فروردین 1404
چکیده مقاله:
بهدلیل اهمیت گیاه دارویی ماریتیغال، تحقیقی برای ارزیابی اثرات رژیم آبیاری و نیز کودهای زیستی بر روی عملکرد دانه، روغن، خواص علوفهای و ترکیبات اسیدهای چرب، بهصورت اسپلیت پلات بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با ۱۰ تیمار و سه تکرار در سال ۱۳۹۶-۱۳۹۵ در شهرستان میاندوآب واقع در جنوب استان آذربایجانغربی اجرا گردید. عامل اصلی نوع آبیاری (شرایط آبیاری کامل و شرایط عدم آبیاری) و عامل فرعی پنج سطح کود زیستی (شامل شاهد، کود زیستی نیتروژنه، کود زیستی فسفاته، کود زیستی پتاسه و کود زیستی کامل) بودند. طبق نتایج، اثر متقابل رژیم آبیاری کود زیستی برای عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک در سطح یک درصد معنیدار و برای درصد روغن، عملکرد روغن، شاخصهای کیفیت علوفه و جذب عناصر غیرمعنیدار بود. با این حال اثرات ساده آبیاری و کود زیستی برای درصد روغن در سطح پنج درصد و برای عملکرد روغن در سطح یک درصد معنیدار شدند. همچنین اثر کودهای زیستی بر روی صفات فیبر خام، کربوهیداتهای محلول در آب و درصد ماده خشک قابل هضم معنیدار بود. با توجه به نتایج بهدست آمده، مقایسه میانگین اثر متقابل نشان داد که حداکثر عملکرد دانه (۶/۹۸۱ کیلوگرم در هکتار) در شرایط آبیاری کامل و تیمار کود زیستی فسفره مشاهده شد و حداقل عملکرد دانه (۷/۵۴۸ کیلوگرم در هکتار) نیز به تیمار شاهد در شرایط بدون آبیاری اختصاص داشت. نتایج مقایسه میانگین اثر متقابل برای عملکرد بیولوژیک ماریتیغال نشان داد که تیمار کود زیستی کامل در شرایط آبیاری کامل، حداکثر (۶۵۷۸ کیلوگرم در هکتار) و تیمار شاهد در شرایط بدون آبیاری، حداقل مقدار (۴۳۱۱ کیلوگرم در هکتار) را داشتند. همچنین تحت شرایط آبیاری کامل و مصرف کود زیستی فسفاته، درصد روغن افزایش معنیداری داشت. گرچه تیمار کود زیستی کامل توانست عملکرد دانه را افزایش دهد، اما میزان کیفیت روغن ماریتیغال را کاهش داد. از طرفی دیگر علوفه گیاه ماریتیغال تقریبا از کیفیت و ارزش غذایی مطلوبی برخوردار میباشد و تولید موفق آن تحت شرایط دیم، منجر به برتری ماریتیغال نسبت به سایر گیاهان علوفهای شده است. در نهایت نظر به درصد قابل توجه روغن در دانه گیاه ماریتیغال و بالا بودن ارزش تغذیهای آن (میزان اسیدلینولئیک بالا و وجود اسید لینولنیک)، نتیجهگیری میشود که کشت و توسعه این دانه روغنی جدید میتواند امری سودمند و ضروری باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
جعفر غفارزاده
دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه
رضا امیرنیا
دانشیار گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه
امیر رحیمی
دانشیار گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه
افشین خورسند
محقق، موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
