مقایسه توانایی توابع درونیابی اسپیلاین و بزیر در مدلسازی تبخیر-تعرق مرجع با استفاده از دادههای تصاویر ماهوارهای

تبخیر-تعرق مرجع (ET۰) یکی از مهمترین پارامترها در مدیریت و برنامهریزی دقیقتر منابع آب است که بررسی آن، امکان مدل سازی و پیشبینی را فراهم میکند. تصاویر ماهوارهای منبع ارزشمند ولی با فواصل چندین روزه برای جبران کمبود اطلاعات هواشناسی هستند. در این پژوهش، جهت ریز مقیاس سازی این داده های ماهوارهای، دو روش درونیابی اسپیلاین (S) و بزیر (B) پیشنهاد شده اند. با این توابع، دادههای چند روزه تصاویر ماهوارهای شامل دمای سطح زمین، شاخص سطح برگ و شاخص تفاضل نرمال شده پوشش گیاهی، به دادههای روزانه تبدیل شدند و کاربرد الگوریتم جنگل تصادفی (RF)، تبخیر-تعرق مرجع روزانه تخمین زده شد. نتایج حاصل نشان داد که دقت تخمین تبخیر-تعرق مرجع در ایستگاه تبریز در مدلهای S-RF-۱۰، B-RF-۱۴ و در اردبیل با تلفیق پارامترهای هواشناسی و ماهوارهای به مقادیر حاصل از روش فائو پنمن-مانتیث نزدیکتر بود. علاوه بر این، تحلیل آماری پارامترهای خطای مدل S-RF-۱۰ در تبریز (۹۸۸/۰=R۲، ۳۶۴ /۰=RMSE، ۹۸۷/۰=NS) و مدل B-RF-۱۴ (۹۸۸/۰=R۲، ۳۶۴ /۰=RMSE، ۹۸۷/۰=NS)، در اردبیل مدل S-RF-۹ (۹۳۳/۰=R۲، ۴۳/۰=RMSE، ۹۵۲/۰=NS) و B- RF-۱۲ (۹۵۳/۰=R۲، ۴۵۹ /۰=RMSE، ۹۴۶/۰=NS) نشان دادند که در صورت استفاده از تمای داده های هواشناسی و ماهواره ای هر دو روش نتایج نزدیک به هم دارند ولی در صورت کاهش اطلاعات ورودی، روش درونیابی اسپیلاین نسبت به بزیر دقت بالاتری در ریز مقیاس سازی جهت برآورد تبخیر-تعرق مرجع روزانه دارد. در انتها یافتههای تحقیق نشان داد که با استفاده از روش درونیابی اسپیلاین، بریز و کاربرد روش جنگل تصادفی میتوان مقادیر تبخیر– تعرق روزانه را با دقت قابل قبولی تخمین زد.

کلیدواژه ها:

آب مصرفی گیاهان ، اسپیلاین ، بزیر ، تبخیر-تعرق ، جنگل تصادفی