کاربرد قبل و بعد از برداشت پوشش های خوراکی بر ویژگی های کیفی میوه سیب رقم گلدن دلیشز (Malus domestica cv. Golden Delicious)

استفاده از پوشش های خوراکی، می تواند روشی موثر برای افزایش عمر انبارمانی میوه ها از جمله سیب باشند. این ترکیبات، پوشش های نازکی از مواد قابل خوردن هستند که به عنوان محافظ به منظور افزایش ماندگاری آن ها به کار گرفته می شوند و با ایجاد ساختار محافظت کننده در برابر آسیب های مکانیکی و تغییر اتمسفر درونی بافت، می توانند کیفیت میوه ها را افزایش دهند. به همین منظور، در این بررسی اثر محلول پاشی قبل از برداشت کیتوسان و اسانس مرزه و پس از برداشت کلرید کلسیم، بر برخی ویژگی های میوه سیب در چهار زمان مختلف (صفر، ۶۰، ۹۰ و ۱۲۰ روز پس از برداشت) در دمای ۴ درجه سانتی گراد مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر تیمار و زمان انبارمانی بر تمام ویژگی های مورد نظر در سطح یک درصد معنی دار بود. میوه های تیمار شده دارای محتوای فنول و فلاونوئید کل، فعالیت آنتی اکسیدانی، ویتامین ث و اسیدهای قابل تیتراسیون بالاتر و شاخص طعم، اسیدیته، مواد جامد محلول، مالون دی آلدئید و فعالیت آنزیم پلی فنول اکسیداز و کاهش وزن کم تر از شاهد بودند. بالاترین میزان محتوای فنول و فلاونوئید کل، فعالیت آنتی اکسیدانی، ویتامین ث و اسیدهای قابل تیتراسیون در هر چهار زمان اندازه گیری متعلق به تیمارهای کیتوسان + اسانس + کلرید کلسیم و کم ترین میزان مربوط به تیمار شاهد بود. همچنین در تیمار شاهد، در مدت زمان انبارمانی میزان مالون دی آلدئید، مواد جامد محلول، شاخص طعم و اسیدیته افزایش یافت. در میوه های تیمار شده با کیتوسان + اسانس، کم ترین اسیدیته و مواد جامد محلول مشاهده شد و در تیمار کیتوسان به تنهایی، بیش ترین اسیدهای قابل تیتراسیون و کم ترین شاخص طعم وجود داشت. به طور کلی، براساس نتایج به دست آمده مشاهده شد که کاربرد قبل از برداشت کیتوسان و اسانس و پس از برداشت کلرید کلسیم، موجب بهبود صفات کیفی میوه سیب رقم گلدن دلیشز شد.

کلیدواژه ها:

اسیدهای قابل تیتراسیون ، پوشش‎های خوراکی ، مالون دی آلدئید ، محتوای فنول کل