اثربخشی آموزش فلسفه به کودکان بر ذهنی سازی و خلاقیت در دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر اصفهان

پژوهش حاضر با هدف، تعیین اثربخشی آموزش فلسفه به کودکان بر ذهنی سازی و خلاقیت در دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر اصفهان انجام شده است. پژوهش نیمه تجربی از نوع پیش آزمون - پس آزمون و با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش تمامی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر اصفهان بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ مشغول به تحصیل بودند. روش نمونه گیری به صورت در دسترس بود، و ۳۰ نفر نمونه در دو گروه آزمایش (۱۵) و گروه گواه (۱۵) به صورت تصادفی گمارده شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامه ذهنی سازی دیمیتریویچ و همکاران (۲۰۱۷) و خلاقیت تورنس (۲۰۰۰) بود. در گروه آزمایش، به آموزش فلسفه به کودکان بر اساس مبانی اسلامی و در گروه کنترل به روش های مرسوم به دانش آموزان مطالب درس ارائه شد. در این تحقیق به منظور تجزیه و تحلیل داده های به دست آمده، براساس آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (آمار استنباطی (کوواریانس) از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ استفاده گردید. نتایج این پژوهش نشان داد که در مرحله پس آزمون بین میانگین ذهنی سازی در دانش آموزان دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد (۰.۰۰۱=P). و همچنین، خلاقیت در دانش آموزان و ابعاد آن در افراد دو گروه تفاوت معناداری وجود داشت (۰.۰۰۱=P). بنابراین، استفاده از آموزش فلسفه به کودکان برای ارتقای ذهنی سازی و خلاقیت دانش آموزان پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

فلسفه به کودکان ، ذهنیسازی ، خلاقیت ، دانش آموزان