تاثیردرمان شناختی رفتاری در پیشگیری از افکار منفی

در دهه های اخیر، برنامه های شناختی-رفتاری موفقیت چشمگیری را در کاهش اختلالات رفتاری-هیجانی نشان داده اند. مولفه های بسیار زیادی در این برنامه ها گنجانده شده است که هم طول مدت درمان را افزایش می دهد و هم به خوبی مشخص نیست کدام مولفه های درمانی کاربرد بیشتری برای افراد دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی مولفه های درمان شناختی-رفتاری انجام شد. مهم ترین نتایج این پژوهش، موثر و مفید بودن درمان شناختی-رفتاری بر کاهش میزان اختلالات، اضطراب و افزایش سرسختی روان شناختی می باشد. نتیجه گیری می شود که درمان شناختی رفتاری بر بهبود نشانه های رفتاری و هیجانی بهبود میزان سرسختی می تواند موثر واقع شود. به هر حال، درمان شناختی رفتاری یک زبان رایجی را برای یکپارچه کردن روان درمانی ارائه می کند. مفاهیم شناختی مانند طرحواره ها، فراشناخت، پدیده های درمانی را توصیف می کند که در بین روان درمانگران مختلف مشاهده می شود. درمان شناختی رفتاری به اندازه رویکردهای دیگر مانند روان درمانی روانکاوانه بر مقاومت زمینه ای و ناخودآگاه در برابر تغییر تمرکز نمی کند. در عوض، این درمان ساختارمندتر است، بنابراین ممکن است برای افرادی که ممکن است ساختار را دشوار بدانند مناسب نباشد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی ، رفتاری ، اختلالات رفتاری ، هیجان ، افکار منفی