تحلیل نمادهای دینی در چکامه "بروحی حنانیک" اثر لوی حبیب الهلال

استفاده از نمادها در شعر مدرن ویژگی مشترک بیشتر شاعران است، کاربست این نمادهای شعری از سادگی و سطحی بودن مفاهیم تا عمیق و ژرف بودن آنها متفاوت است و هماهنگ بودن با توالی فکری و کمک به افزایش زیبایی شعر و عمق معانی آن و تاثیر فراوان بر خواننده را می طلبد. بنا به اهمیت این موضوع، سعی داریم تا نمودهای نمادگرایی در چکامه ی "بروحی حنانیک" اثر شاعر سعودی لوی حبیب الهلال را بررسی کنیم. این شعر تحسین و تعامل زیادی از مخاطبان، به ویژه مداحان، داشته است و درباره بانو خدیجه (س)، سروده شده است و وضعیت حضرت محمد  پس از وفات ایشان در عام الحزن را روایت می کند. این مطالعه با روشی توصیفی - تحلیلی بر آن است تا نمادهای استفاده شده در شعر و زمینه های فرهنگی و تاریخی آن را مورد کاوش و بررسی قرار دهد. مقاله ی حاضر نمادهای مرتبط با دین، ایمان، عشق، فقدان، نمادگرایی زنان و نقش فعال آن ها در زندگی را آشکار کرده است، و مهم ترین یافته های پژوهش این است که بانو خدیجه (س)، در این شعر نمادی از کرامت، قدرت و حمایت است، در حالی که سایر شخصیت های دینی، مانند بانو فاطمه ی زهرا، امام علی، و حضرت قاسم فرزند پیامبر (ص)، نمادی از صبر، قدرت، و فقدان هستند. نمادهای اماکن دینی و تاریخی مانند کعبه و شعب ابی طالب هم، در پی بیان نقش اساسی بانو خدیجه (س) در روزهای ابتدایی اسلام، مورد استفاده قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

شعر عربی معاصر ، نمادگرایی دینی ، لوی حبیب الهلال ، شعر " ، بروحی حنانیک"