بررسی رابطه مشارکت در فعالیت های پرورشی با مسئولیت پذیری اجتماعی و تربیت دینی دانش آموزان دوره متوسطه

هدف پژوهش بررسی رابطه مشارکت در فعالیت های پرورشی با مسئولیت پذیری اجتماعی و تربیت دینی دانش آموزان دوره متوسطه منطقه ۱۲ شهر تهران است. تحقیق حاضر از لحاظ هدف، کاربردی به روش توصیفی-همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان فعال در فعالیت های پرورشی دوره متوسطه اول و دوم در منطقه ۱۲ تهران تشکیل می دهد که تعداد آنها ۱۷۵ نفر است. حجم نمونه طبق فرمول کوکران ۱۲۰ نفر برآورد گردید و به شیوه نمونه گیری هدفمند ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها برای متغیرها پرسشنامه های سنجش مسئولیت پذیری هاریسون گاف (۱۹۸۴)، سنجش نگرش مذهبی (مقیاس دینداری (۱۳۹۲) و پرسشنامه فعالیت پرورشی می باشد پرسشنامه دارای روایی صوری و محتوایی است برای تجزیه تحلیل در سطح استنباطی برای آزمون فرضیه های تحقیق از آزمون های کلموگروف اسمیرنف و همبستگی رتبه ای پیرسون استفاده شد. نتایج تحلیل نشان داد که ضریب همبستگی بین دو متغیر مشارکت در فعالیت های پژوهشی و متغیر تربیت دینی برابر ۰/۶۳۴ می باشد و هچنین ضریب همبستگی بین دو متغیر مشارکت در فعالیت های پژوهشی و متغیر مسئولیت پذیری اجتماعی برابر ۰/۷۲۶۰ می باشد. بر اساس این نتایج بین مشارکت دانش آموزان در فعالیت های پرورشی و تربیت دینی رابطه مستقیم وجود دارد و همچنین بین مشارکت دانش آموزان در فعالیت های پرورشی و مسئولیت پذیری اجتماعی و تربیت دینی نیز رابطه معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

مشارکت ، فعالیت های پرورشی ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، تربیت دینی.