اثر سطوح مختلف اکسید روی در جیره های حاوی سلنیت سدیم بر عملکرد رشد و برخی شاخص های ایمنی گوساله های شیرخوار هلشتاین

به­منظور بررسی تاثیر سطوح مختلف اکسید روی در جیره­های حاوی سلنیت سدیم بر عملکرد رشد و برخی شاخص های ایمنی گوساله­­های هلشتاین، آزمایشی با ۳۶ راس گوساله هلشتاین (با میانگین وزنی برابر با ۵/۳۴ کیلوگرم) با شش تیمار و شش تکرار در قالب طرح کاملا تصادفی انجام شد. تیمارها شامل: ۱- شاهد (۴۰ میلی­گرم روی و ۱۵/۰ میلی­گرم سلنیوم)، ۲- ۳/۰ میلی­گرم سلنیت سدیم، ۳- ۴۰ میلی­گرم اکسید ­روی، ۴- ۵۵ میلی­گرم اکسید­ روی، ۵- ۳/۰ میلی­گرم سلنیت سدیم و ۴۰ میلی­گرم اکسید ­روی، ۶- ۳/۰ میلی­گرم سلنیت سدیم و ۵۵ میلی­گرم اکسید ­روی بودند. طی آزمایش، گوساله­ها دسترسی آزاد به جیره آغازین و آب داشتند. مصرف خوراک به­صورت روزانه و وزن بدن در روزهای ۲۰ و ۴۲ پرورش اندازه گیری شد. جهت اندازه­گیری گلوکز، کلسترول، تری­گلیسیرید، پروتئین کل، اوره، آهن، روی، سلنیوم، کلسیم، فسفر، سوپراکسید دیسموتاز، مالون­­­دی­آلدئید، آسپارتات آمینو ترانسفراز، آلانین آمینو ترانسفراز، لنفوسیت، نوتروفیل، مونوسیت و ایمنوگلوبولین G در روزهای ۲۰  و ۴۲ پرورش از گوساله­ها خون­گیری انجام شد. نتایج نشان داد که مکمل کردن شیر با سلنیوم و روی معدنی، تاثیر معنی­داری بر عملکرد رشد، مصرف خوراک و پاسخ ایمنی نداشت (۰۵/۰