ارزیابی و اولویت بندی محله های حاشیه نشین شهر مشهد براساس دسترسی به تسهیالت و خدمات مسکن

با توجه به رشد زیاد جمعیت و افزایش شهرنشینی به صورت قارچی، هزاره سوم به عنوان هزاره شهرنشینی شناخته شده است. شکلگیری و توسعه شهرهای کوچک و بزرگ در کشورهای صنعتی و توسعه یافته، به صورت متعادل و منظم انجام می شود و دارای الگوی معینی است. اما در کشورهای در حال توسعه، رشد سریع جمعیت و هجوم به شهرها منجر به عدم تعادل و ناهماهنگی در نظام شهری می شود و مشکلات جدیدی از جمله حاشیه نشینی را به وجود می آورد. این تحقیق از نوع تحلیلی-کاربردی و با نگرش تطبیقی انجام شده است. در این تحقیق، به بررسی و ارزیابی و اولویت بندی محله های حاشیه نشین شهر مشهد پرداخته شده است. تعدادی از محله های حاشیه نشین شهر مشهد به صورت تصادفی انتخاب و داده های مورد نیاز از طریق روش های کتابخانه ای و میدانی جمع آوری شده اند. در این پژوهش، محله دهرود به عنوان رتبه اول و محله بهارستان به عنوان پایین ترین رتبه شناخته شده اند.

کلیدواژه ها:

محله های حاشیه نشین ، سکونتگاه ، شهر نشینی ، تسهیالت