تاثیر رژیم غذایی با ساکارز باال بر بروز و پیشرفت رتینوپاتی دیابتی

رتینوپاتی دیابتی، یکی از جدی ترین عوارض دیابت، ناشی از عوامل خطر متعددی همچون هیپرگلیسمی، فشار خون باال، چربی خون و غیره میباشد که منجر به تغییرات پاتولوژیک شدید میشود. رژیم های غذایی با ساکارز باال منجر به افزایش سطح گلوکز خون در داخل بدن میشود که از طریق استرس اکسیداتیو، التهاب، تولید محصوالت نهایی گلیکاسیون پیشرفته و فاکتور رشد اندوتلیلا عروقی، باعث آسیب های پاتولوژیک زیادی به شبکیه چشم میشود و در نهایت باعث از دست دادن بینایی میشود. درمان های متعددی برای رتینوپاتی دیابتی در درجه اول وجود دارد. بنابراین، پیشگیری زودهنگام بسیار حیاتی است. پیشگیری اولیه از کاهش بینایی ناشی از رتینوپاتی دیابتی مستلزم تعدیل و تنظیم عادات غذایی، عمدتا با کاهش مصرف قند است. این مقاله در درجه اول در مورد عوامل خطر، فرآیندهای پاتوفیزیولوژیکی و مکانیسمهای مولکولی مرتبط با توسعه رتینوپاتی دیابتی ناشی از رژیم غذایی با ساکارز باال بحث میکند. هدف آن افزایش آگاهی از نقش حیاتی رژیم غذایی در بروز و پیشرفت این بیماری، ترویج و ایجاد تغییرات به موقع در عادات غذایی، جلوگیری از کاهش بینایی و بهبود کیفیت زندگی است. با توجه به استراتژی های اصلاح رژیم غذایی که ارائه می دهیم، بیماران می توانند عادت های غذایی ضعیف و نادرست خود را به موقع تغییر دهند تا از رتینوپاتی دیابتی جلوگیری کنند.

کلیدواژه ها:

رژیم غذایی با ساکارز باال ، رتینوپاتی دیابتی ، هیپرگلیسمی ، راهبردهای اصالح رژیم غذایی ، آنتی اکسیدان ها