رابطه نارسایی هیجانی، شناختی و رفتارهای پرخطر: نقش میانجی فعالیت بدنی

هدف: هدف تحقیق حاضر بررسی روابط بین نارسایی هیجانی، شناختی، فعالیت بدنی و رفتارهای پرخطر سلامتی در دانشجویان بود. روش ها: پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء پژوهش های کاربردی و از لحاظ روش از نوع مطالعات همبستگی بود. جامعه پژوهش را کلیه دانشجویان دختر و پسر دانشگاه میسان عراق در سال ۱۴۰۳ تشکیل دادند که از بین آنها ۱۸۶ نفر به صورت خوشه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل مقیاس نارسایی هیجانی تورنتو، پرسشنامه نارسایی شناختی، فعالیت بدنی بک و پرسشنامه رفتار مخاطره آمیز، تکانشی و خودتخریبی بود. نتایج تحقیق با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل تحلیل مسیر در نرم افزارهای SPSS ۲۳ و LISREL ۸.۸ در سطح معناداری ۰۵/۰ بررسی شد. یافته ها: نتایج نشان داد که رابطه منفی بین فعالیت بدنی با نارسایی هیجانی، نارسایی شناختی، رفتارهای پرخطر سلامتی، قمار، خوردن تکانشی و رفتارهای بی پروا وجود دارد. همچنین بین فعالیت بدنی و پرخاشگری رابطه مثبت وجود داشت. در نهایت مدل مفهومی کامل معنادار بود. نتیجه گیری: نتایج با استفاده از اثرات مثبت مشارکت منظم در فعالیت بدنی بر خلق و خو، همراه با تعهد زمانی، ایجاد سیستم پاداش و تشویق، شکل گیری عادات رفتاری مثبت، کاهش نگرانی مربوط به تصویربدنی و کاهش تکانشگری رفتاری بحث و مشارکت منظم در فعالیت بدنی بعنوان یک روش مقابله ای و تغییر جهت انرژی برای تنظیم پرخاشگری ابزاری معرفی شد.

کلیدواژه ها:

نارسایی هیجانی ، نارسایی شناختی ، فعالیت بدنی ، رفتار پرخطر