طبقه بندی نظریه های گزارشگری غیرمالی

امروزه نقش بنگاه های اقتصادی در اجتماع ، دست خوش تغییرات بسیار زیادی شده است ؛ به گونه ای که انتظار می رود این بنگاه ها نه تنها به فکر افزایش سود خود بوده ؛ بلکه نسبت به اجتماع نیز پاسخ گو باشند. بر این اساس و همچنین با توجه به ناتوانی گزارش های مالی در امر پاسخگویی ، گزارش های غیرمالی مورد توجه پژوهشگران و فعالان بازار شده است . با این حال به دلیل ارائه نظریه های مختلف ، انواع شیوه های گزارشگری غیرمالی به وجود آمده است . به گونه ای که ، در این حوزه یک نابسامانی برای پژوهشگران و یک سردرگمی برای فعالان بازار به خصوص تهیه کنندگان گزارش های غیرمالی ایجاد شده است . بر این اساس ، در این مقاله نظریه های غالب بر گزارشگری غیرمالی بررسی و طبقه بندی شده اند. بررسی ها نشان داد که می توان نظریه ها را در دو گروه پارادایم اثباتی و انتقادی جای داد. بر این اساس ، دیدگاه های کلاسیک و مسئولیت پذیری ، رویکردهای تصمیم گیری و اقتصادی ، نظریه های ابزاری و یکپارچه و نظریه های نمایندگی ، تبادل اجتماعی ، نهادی ، مشروعیت و ذی نفعان (شاخه مدیریتی ) به ویژگی های پارادایم اثباتی نزدیک می باشند. از سوی دیگر، دیدگاه عمومی ، رویکرد اجتماعی و سیاسی ، نظریه های سیاسی و اخلاقی و نظریه های ذی نفعان (شاخه اخلاقی )، اقتصاد سیاسی و انتقادی به ویژگی های پارادایم انتقادی نزدیک می باشند.

کلیدواژه ها:

گزارشگری غیرمالی ، پارادایم ، نظریه ، گزارشگری پاسخگویی ، گزارشگری اجتماعی .