بررسی روایت در ترانه های روایی (مطالعه موردی : ترانه بره و گرگ)

در دهه های اخیر ترانه در ادبیات، فرهنگ و هنر معاصر فارسی حضور بیشتری یافته است و طیف گستردهای از ترانه سرایان و مخاطبان با این گونه ادبی سر و کار پیدا کردهاند. از آنجا که از گذشته های دور تا امروز انسان به شنیدن و تعریف کردن قصه و داستان اقبال نشان داده است ، ترانه سرایان از این شگرد بهره برده به سرودن و نوشتن ترانه های قصه محور و روایی روی آوردهاند این مقاله به مطالعه موردی ترانه بره و گرگ، سروده شهیار قنبری می پردازد و سعی نگارندگان بر این بوده است که روایت و مهم ترین عناصر داستان را در متن ترانه شناسایی و مورد تحلیل قرار دهند؛ عناصری از قبیل راوی ، درونمایه ، موضوع، پیرنگ ، شخصیت پردازی ، صحنه و لحن که از پررنگ ترین مولفه هایی هستند که در ترانه های با محوریت قصه و روایت وجود دارند. نتیجه پژوهش نشان می دهد که ترانه های روایی از منطق داستانی پیروی می کنند اما به دلیل فضای کوتاه و ایجاز در ترانه ها، بهرهبرداری از عناصر داستان در آنها مختصر و محدود است .

کلیدواژه ها:

ترانه ، روایت ، ترانه روایی ، عناصر داستان ، شهیار قنبری .