بررسی راهکارهای کاهش شکاف بین دانش نظری و کیفیت عملکرد بالینی از دیدگاه دانشجویان اتاق عمل دانشگاه علوم پزشکی بیرجند

مقدمه: یکی از مشکلات اصلی رشته های پزشکی و پیراپزشکی، عدم تطابق و خلاءهای موجود بین آموخته های نظری و شایستگی­های  عملی  دانش­آموختگان می­باشد. فاصله­ی بین آموزش نظری و عملکرد بالینی به عنوان یک مسئله مهم مورد توجه اساتید، کارکنان و دانشجویان بوده است. از این رو پژوهش حاضر با هدف بررسی راهکارهای کاهش شکاف بین دانش نظری و عملکرد بالینی در رشته اتاق عمل انجام شد. روش کار:  پژوهش حاضر یک مطالعه ی توصیفی تحلیلی از نوع مطالعات مقطعی بود که در سال۱۴۰۰-۱۳۹۹ به صورت سرشماری بر روی ۱۳۲ نفر از دانشجویان اتاق عمل دانشگاه علوم پزشکی بیرجند انجام گرفت. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه ی محقق ساخته ای بود که پس از تایید روایی و پایایی به بررسی راهکارهای کاهش شکاف بین دانش نظری با کیفیت عملکرد بالینی در هفت حیطه پرداخت. داده ها پس از جمع آوری، از طریق آمارهای توصیفی و تحلیلی از جمله آزمون t مستقل، آنالیز واریانس یک طرفه و ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.  نتایج: نتایج نشان داد که در بین حیطه های مورد بررسی، حیطه استاد نظری با میانگین ۰/۷۳ ± ۲/۱۷ و برنامه‎ریزی آموزشی با میانگین ۰/۷۹ ± ۲/۱۷ بیشترین اهمیت را در بین راهکارهای کاهش شکاف بین دانش نظری و کیفیت عملکرد بالینی داشت. نتیجه گیری: اتخاذ راهکارهای مناسب در بعد استاد و برنامه ریزی آموزشی در جهت حذف یا کاهش فاصله بین دانش نظری و عملکرد بالینی در رشته اتاق عمل ضروری به نظر می­رسد.

کلیدواژه ها:

شکاف دانش ، عملکرد بالینی ، دانشجو ، اتاق عمل