نقش شیوه های مدیریت استعداد در بهبود عملکرد شغلی کارکنان با تاکید بر حمایت مدیریت و توانمندسازی روانشناختی کارکنان (مطالعه موردی: دانشگاه زنجان)

هدف اصلی این پژوهش چگونگی تاثیر شیوه های مدیریت استعداد بر عملکرد شغلی کارکنان با میانجیگری حمایت مدیریت و توانمندسازی روانشناختی کارکنان دانشگاه زنجان می باشد. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نوع توصیفی-تحلیلی، به شیوه پیمایشی با رویکرد علی است. جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل کارکنان دانشگاه زنجان می باشند که نمونه آماری ۱۹۸ نفر است که با استفاده از فرمول کوکران و به روش تصادفی ساده انتخاب شده است. ابزار گردآوری داده های اولیه پرسشنامه می باشد و روایی به شکل صوری و روش تحلیل عاملی همچنین پایایی آنها با گزارش ضریب آلفای کرونباخ کل مورد تایید قرار گرفت. در تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد، که در تحلیل های توصیفی از نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ و در بخش تحلیل های استنباطی و آزمون فرضیه ها از معادلات ساختاری و نرم افزار LISREL ۸.۸ استفاده شد. نتایج پژوهش با استفاده از تکنیک تحلیل مسیر نشان می دهند که مدیریت استعداد بر عملکرد شغلی کارکنان و حمایت مدیریت تاثیر معناداری می گذارد همچنین حمایت مدیریت بر عملکرد شغلی کارکنان تاثیر معناداری می گذارد و مدیریت استعداد بر توانمندسازی روانشناختی تاثیر معناداری می گذارد همینطور توانمندسازی روانشناختی بر عملکرد شغلی کارکنان تاثیر معناداری دارد و در نهایت حمایت مدیریت و توانمندسازی روانشناختی در تاثیرگذاری مدیریت استعداد بر عملکرد شغلی کارکنان نقش مهمی انجام می دهند.

کلیدواژه ها:

شیوه های مدیریت استعداد ، عملکرد شغلی ، حمایت مدیریت ، توانمندسازی روانشناختی