بررسی میزان اثربخشی استراتژی های سازگاری با تغییرات اقلیمی در افزایش امنیت غذایی کشاورزان خرده مالک (مطالعه موردی استان فارس)

هدف از انجام این پژوهش، بررسی میزان اثربخشی استراتژی های سازگاری با تغییرات اقلیمی در افزایش امنیت غذایی کشاورزان خرده مالک (مطالعه موردی استان فارس) می باشد. روش تحقیق بر اساس هدف از نوع کاربردی و از جهت ماهیت توصیفی-علی است. جامعه آماری این پژوهش را خانوارهای کشاورزان در استان فارس (بالای ۲۰۰۰۰۰ نفر) تشکیل می دهد. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان ۳۸۴ نفر تعیین شد و به روش نمونه گیری تصادفی ساده مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها در مورد پرسشنامه استاندارد شامل ۲۸ سوال بود که روایی پرسشنامه توسط استاد راهنما و متخصصان، کارشناسان مدیریت و پایایی آن ها از طریق محاسبه ضریب آلفای کرونباخ برای همه شرایط بیشتر از ۰.۰۷ تایید شد. در این پژوهش بر اساس ادبیات و مدل مفهومی ۱۰ فرضیه ارائه شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی (با استفاده از نرم افزار SPSS) و آمار استنباطی (با استفاده از نرم افزار PLS) استفاده شد. تمامی فرضیه ها و برازش مناسب مدل تحقیق را تایید می کند، نتایج نشان داد که استراتژی های سازگاری با تغییرات اقلیمی که شامل کشت محصولات مقاوم به خشکی، تنوع کشت، کشت محصولات زودرس، تغییر زمان آبیاری، واکنش به بازار، مدیریت خاک، اندازه مزرعه، سرمایه کشاورز، تحصیلات کشاورز و تجربه کشاورز در افزایش امنیت غذایی کشاورزان خرده مالک تاثیر معنی داری دارد. لذا پیشنهاد می شود تلاش مسئولین زیست محیطی و دولت ها برای کاهش تغییرات مخرب اقلیم و سازگاری با آن به صورت بی وقفه ادامه یابد. همچنین با تمرکز بر شاخص های متعدد تعیین وضعیت امنیت غذایی خانوارها همچون امتیاز مصرف غذا، امتیاز تنوع غذایی خانوار، شاخص استراتژی مقابله خانوار، مقیاس گرسنگی خانوار، و مقیاس ناامنی غذایی، از طریق حفاظت از منابع پایه تولید در کشاورزی و بهره برداری پایدار از این منابع مدنظر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اثربخشی استراتژی های سازگاری ، تغییرات اقلیمی ، امنیت غذایی ، کشت محصولات مقاوم به خشکی ، مدیریت خاک