بررسی نمادهای عرفانی در کشف المحجوب هجویری

محقق کشف المحجوب یکی از مهمترین آثار تالیف شده در زمینه ی عرفان نظری است. جلابی هجویری در این اثر عرفانی گرانقدر برخی از نمادهای عرفانی را به کار برده است. او برای تبیین تفکرات عرفانی خود و همچنین بیان اندیشه های انواع فرقه های عرفانی نمادهای خاص عرفانی ره به کار برده است. نمادهایی همچون شراب و خرابات و پیر و خال و معشوق و عاشق و آیینه و چشم و خرقه و غیره که همگی در زبان عادی و معیار مفهومی بعضا متناقض با مفاهیم و معانی مطرح در متون عرفانی دارند. در راستای همین بحث در مقاله ی حاضر به بررسی انواع نمادهای عرفانی موجود در کشف المحجوب پرداخته ایم تا توانایی و هنر نویسنده در نماد پردازی عرفانی را مورد سنجش قرار دهیم و همچنین انگیزه و اهداف او را در آوردن نمادهای خاص تبیین و بررسی کنیم. پس از بررسی نمادهای عرفانی به کار رفته در کشف المحجوب به این نتیجه رسیده ایم که اگر چه جنایی هجویری مانند سنایی و مولانا و حافظ به آوردن انواع نمادهای عرفانی علاقه نداشته اما با توجه به زمان تالیف کتاب میتوان او را در زمینه ی بحث از نمادهای عرفانی عارفی هنرمند و دارای ذوق ادبی دانست.

کلیدواژه ها:

کشف المحجوب جلایی هجویری نمادهای عرفانی ، شراب ، خرابات