اهمیت نقش اولین مهارت زیربنایی زندگی

زمینه: اولین محیط اجتماعی خارج از قلمرو خانواده، مدرسه می باشد. یکی از عوامل تاثیرگذار و کلیدی در مدرسه ،معلمان مقطعابتدایی هستند که در شکل گیری شخصیت، مهارت آموزی و خودشناسی دانش آموزان نقش مهمی دارند. هدف: هدف پژوهش حاضربررسی اهمیت ارتقای اولین مهارت پایه زندگی در دانش آموزان بود. مهم ترین و زیربنای یادگیری تمام مهارت ها برای داشتن یکزندگی با کیفیت یادگیری مهارت خودآگاهی است. معلمان می توانند در قالب بازی و با بکارگیری تکنیک های ساده موجبات ارتقاءمهارت خودآگاهی را فراهم نمایند. روش: پژوهش از نوع کاربردی بوده است. جامعه آماری دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر تهرانبودند. ابزار: منابع گردآوری اطلاعات،مشاهده و مصاحبه بود. یافته ها: یافتههای این پژوهش ضرورت آموزش مهارت خودآگاهی راخاطر نشان میسازد. نتایج: مهارت خودآگاهی به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های زندگی، نقش زیادی در ارتقاء سلامت روانی،رضایت، موفقیت فردی و پیشگیری از ابتلا به مشکلات روانی اجتماعی دانش آموزان دارد که می تواند موجب ارتقاء توانمندی ومصونیت دانش آموزان در آینده بشود. از آنجایی که نتایج مداخلات آموزشی توانست منجر به عملکرد بهتر شود لذا پیشنهاد می شودبه عنوان راهبردی موثر در سراسر مراکز آموزشی کشور استفاده شود.

کلیدواژه ها:

اولین مهارت زیربنایی زندگی ، دانش آموزان ، معلمان ، مهارت آموزی و خودآگاهی