بررسی غلظت ذرات معلق هوا در دشت کشاورزی برخوار (نزدیک به صنایع بزرگ پالایشگاه، پتروشیمی و نیروگاه اصفهان)

انواع فرایندهای احتراقی و فعالیتهای صنایع از جمله منابع تولید کننده آلایندهها در هوا می باشند. یکی از آلاینده هایی که بیشترین تهدید را برای شهرهای بزرگ دارد ذرات معلق با قطر کمتر از ۲.۵ میکرون بوده که بیشترین آلودگی را طی سالهای اخیر داشته است. سازه های بزرگ که با سوخت های فسیلی در ارتباط هستند، همواره مشکلات مهم تری را ایجاد می کنند. آلاینده های منتشره از نیروگاه تا دارای اثرات خارجی منفی مستقیم و غیرمستقیم بسیاری بر روی گیاهان، جانوران، اشیاء و سلامت انسان ها دارند. سوخت مصرفی نیروگاه ها از انواع مختلف است و سوخت های فسیلی زغال سنگ و مازوت حاوی بیشترین اثرات آلودگی هستند. مازوت به دلیل وجود منابع وسیع نفت و پالایشگاه های متعدد در ایران، ارزان بوده که با تبدیل آن به نیروی برق، ارزش افزوده آن بسیار بالا خواهد رفت و این امر به افزایش انتشار آلاینده ها از نیروگاه ها کمک می کند. این تحقیق جهت بررسی میزان مواد معلق هوا در اسفند ۱۰۱۱ در زمان مازوت سوزی در زمستان و خرداد ۱۰۱۱ و مقایسه غلظت این ذرات با مقادیر آن در سال ۱۱۳۱ انجام گردید. اندازه گیری غلظت ذرات معلق در ۱۱ ایستگاه مطالعاتی در دشت برخوار اصفهان در جهت باد غالب و نزدیک صنایع بزرگ پالایشگاه، پتروشیمی و نیروگاه شهید منتظری در ۱۲ اسفند ۱۰۱۱ و ۱۱ خرداد ۱۰۱۱ با دستگاه پورتال انجام گردید. غلظت ذرات معلق کوچکتر از ۲.۵ میکرون در فواصل نزدیک و متوسط نسبت به منابع آلاینده بیش از ۰ برابر استاندارد و در فواصل دور بیش از ۲ برابر استاندارد می باشد. غلظت ذرات کوچکتر از ۱۰.۵ میکرون در دی ۱۱۳۱ در مقایسه با اسفند ۱۰۱۱ و خرداد ۱۰۱۱ کمتر می باشد اما از مقدار استاندارد (ppm ۵۱) در اکثر نقاط بیشتر است. مقدار غلظت این ذرات در اسفند ۱۰۱۱ در فواصل نزدیک و متوسط به منابع آلاینده بیش از دو برابر و در فواصل دور بیش از ۱ برابر مقدار استاندارد می باشد.

کلیدواژه ها:

آلودگی هوا ، ذرات معلق ، سوخت مازوت ، نیروگاه