گیاهان بومی وخشک منظر پردازی اکوسیستم شهری

امروزه مفهوم شهرها بدون وجود فضای سبز موثر در شکل های گوناگون آن دیگر قابل تصور نیست. کمبود منابع آب مهمترین عامل محدود کننده توسعه فضاهای سبز شهری است در ایران و به رغم تمامی تلاشهایی که تحت عنوان منظر پایدار، بویژه در زمینه مناطق گرم و خشک صورت پذیرفته است؛ همچنان شاهد برخی مسایل و کاستیهای در منظرپردازی هستیم. در این زمینه وجود برخی مسایل و مشکلات مختلف در رابطه با جنبه های کیفی ساخت فضاهای سبز و ویژگی های بومی معماری منظر شهرهای اقلیم گرم و خشک ایران نیازمند توجه بسیار است. اغلب گیاهان بکار رفته در طراحی منظر همچون گونه های گیاهی غیر بومی، بدون توجیه علمی و عملی، بسیار زودتر از نمونه های بومی از بین می روند و مقاومت در برابر شرایط آب و هوایی مناطق گرم و خشک را ندارند. منظرپردازی خشک راهبردی برای ایجاد فضای سبز برای مناطقی که در مواجهه با شرایط افزایش رخداد خشکسالی و همچنین برای اقلیم های گرم و خشک مانند ایران می باشد. گیاهان بومی به عنوان یک فرم معماری موثر نقش مهمی در فضاسازی منظر دارند زیرا گیاهان بومی بخشی از تاریخ طبیعی یک منطقه هستند که در طی هزاران سال در کنار سایر عناصر طبیعی در یک فضا رشد کرده و با شرایط آب و هوایی آن منطقه سازگار شده اند.

کلیدواژه ها:

گیاهان بومی ، خشک منظر پردازی ، منظر پردازی