تاثیر سطوح مختلف تفاله چغندرقند و یونجه خشک به تنهایی و توامان به عنوان جاذب الرطوبت بر خصوصیات کمی و کیفی ذرت سیلوشده

زمینه مطالعاتی: سیلو کردن محصولات با ماده خشک کم به تهیه علوفه سیلو شده با کیفیت پایین می انجامد که پساب زیادی را در جریان سیلو کردن تولید می کند. یکی از راهکارهای کاهش تولید پساب استفاده از مواد جاذب الرطوبت است. هدف: در این پژوهش اثر سطوح مختلف یونجه و تفاله خشک چغندرقندپرک به تنهایی و یا همراه با هم، در سطح ۵ تا ۵/۷ درصد علوفه تر ذرت سیلو شده به عنوان جاذب الرطوبت بر فراسنجه های تخمیر ذرت سیلو شده در شرایط برون تنی مطالعه شد. روش کار: ترکیب شیمیایی، فراسنجه های تولید گاز، غلظت نیتروژن و کل جمعیت پروتوزوآ در شرایط برون تنی و بخش های مختلف پروتئین خام سیلاژهای آزمایشی اندازه گیری شد. نتایج: نتایج نشان داد میزان ماده خشک، پروتئین خام و خاکستر ذرت سیلو شده با افزایش میزان یونجه خشک افزایش یافت، به گونه ای که ذرت سیلو شده دارای ۵/۷ درصد یونجه خشک بیشترین و ذرت سیلو شده دارای ۵ درصد تفاله خشک چغندرقند پرک، کمترین میزان ماده خشک، پروتئین خام و خاکستر را داشتند. فراسنجه های تولید گاز، غلظت آمونیاک، جمعیت کل پروتوزوآ، میزان انرژی قابل متابولیسم برآورد شده، کل اسیدهای چرب کوتاه زنجیر و ماده آلی گوارش پذیر سیلاژهای آزمایشی با یکدیگر تفاوت معنی دار نداشتند. بخش های مختلف پروتئین خام بین سیلاژهای آزمایشی متفاوت بود به صورتی که ذرت سیلو شده حاوی ۵/۷ درصد تفاله خشک چغندرقند پرک کمترین میزان بخش A و B۲ را داشت و ذرت سیلو شده حاوی ۵/۷ درصد علوفه یونجه خردشده بیشترین میزان بخش A و B۲ را به خود اختصاص داد. سیلاژ ذرت حاوی ۵/۷ درصد تفاله خشک چغندرقندپرک و ۵ درصد تفاله خشک چغندرقندپرک به ترتیب کمترین و بیشترین بخش B۳ پروتئین را به خود اختصاص دادند و ذرت سیلو شده بدون افزودنی و ذرت سیلو شده با ۵/۷ درصد تفاله خشک چغندرقندخشک پرک به ترتیب کمترین و بیشترین بخش C پروتئین را به خود اختصاص دادند. نتیجه گیری نهایی: افزودن یونجه خشک خردشده و تفاله خشک چغندرقند پرک به ذرت سیلو شده ، با افزایش ماده خشک سیلاژ همراه شد و میزان پساب تولیدی را کاهش داد.

کلیدواژه ها:

پساب ، تفاله خشک چغندرقند ، سیلاژ ذرت ، پویایی تخمیر برون تنی ، یونجه خشک