ارائه رویکرد فضاهای شهری ازدیدگاه کودکان

با توسعه ی روزافزون شهرهای کوچک و بزرگ و فقدان فضاهای شهری مطلوب، سازگار کردن این فضاها با نیاز کاربران، مورد توجه کارشناسان قرار گرفته است. فضاهای شهری در پاسخگویی به نیازهای اجتماعی و فردی کودکان و نوجوانان شهر، نقش منحصر به فردی دارند. این الزام سبب شده تا شهرهای دوستدار کودک مورد توجه برنامهریزان شهری قرار گیرد. پروژههای دوستدار کودک بهطور عمده در راستای شکل دادن و یا تغییر محیط پیرامون کودکان، به دنبال ایجاد فرصتی برای آنها هستند. هدف پژوهش حاضر، ارزیابی مولفههای منظر شهری و اهمیت هریک از آنها از دیدگاه کودکان است. روش: روش تحقیق این مقاله یکاربردی، توصیفی - تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانهای، اسنادی و بررسیهای میدانی است. برای جمعآوری آرای کودکان، از روشهای مشارکتی مانند نقاشی، انشانویسی و مصاحبه استفاده شد. جامعهی مورد مطالعهی این تحقیق، منطقهی دو شهرداری قزوین بود که در آن ۰۳۱ کودک از چهار مدرسهی ابتدایی دخترانه و پسرانه با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی نظامدار بهعنوان جامعهی نمونه انتخاب شدند. اطلاعات به دستآمده از این کودکان به کمک نرمافزار MAZQDA تجزیهوتحلیل و کدگذاری شد. یافتهها: یافته های این تحقیق مشخص کرد که مولفههای "فرم و ریخت تشناسی"، "ادراک عمومی و بصری"و "هویت مکان" بیشترین اهمیت را برای طراحی منظر شهری از نظر کودکان دارند. نتیجهگیری: توجه به شاخصهای «شهر دوستدار کودک» در ارتباط با محیطهای دوستدار کودک که با اهداف مشارکت کودکان و توجه به نیازهای آنها همگام است میتواند عالوه بر فراهم آوردن محیطی منطبق بر خواستههای کودکان، با تخصیص نقش اجتماعی برای کودکان، باعث

کلیدواژه ها:

فضاهای شهری ، کودکان ، منظر شهری ، مشارکت کودکان ، محیط دوستدار کودک