استحکام بخشی بناهای تاریخی با استفاده از سنسور های لرزشی به منظور افزایش دوام و کاهش هزینه های نگهداری و استفاده به عنوان ساختمان سبز (نمونه موردی: کاروانسرای باقرآباد)

بناهای تاریخی همواره با چالشهای متعددی در طول زمان مواجه هستند که می تواند منجر به آسیبهای جدی ساختاری شود. عوامل محیطی مانند زلزله، بارش های شدید، یخبندان و فرسایش، در کنار پیری و فرسودگی مصالح ساختمانی، همگی می توانند استحکام و پایداری این بناها را تضعیف نمایند. در این راستا، استفاده از فناوریهای نوین مانند سنسورهای لرزشی می تواند نقش موثری در پایش مداوم وضعیت ساختاری این بناها ایفا کند. با توجه به اهمیت حفاظت از بناهای تاریخی و توسعه راهکارهای نوین برای استحکام بخشی، این پژوهش با هدف بررسی چالشها و راهکارهای بهکارگیری سنسورهای لرزشی در بناهای تاریخی انجام می شود. در این راستا، روشهای پژوهش مناسب برای دستیابی به اهداف تعیین شده، شامل مطالعات کتابخانه ای، پایش میدانی، طراحی و آزمایش سیستمهای سنسوری و ارزیابی عملکرد آنها خواهد بود. نمونه مورد بررسی پژوهش کاروانسرای باقرآباد است که با توجه به قرارگیری بنا در مجاورت جاده قدیم قم - تهران و رفت وآمدهای مکرر ماشینهای سنگین ازین جاده، کاروانسرای باقرآباد به صورت مداوم در معرض لرزش و تخریبهای ناشی از آن می باشد. بنابراین بهترین راه مقاوم سازی این بنا استفاده از جداسازی لرزهای می باشد.

کلیدواژه ها:

استحکام بخشی ، بناهای تاریخی ، فضای شهری ، ساختمان سبز ، کاروانسرای باقرآباد