بررسی عوامل و عناصر معماری پایدار در طراحی خانه های ویلایی با رویکرد توجه به زمینه گرایی

امروزه خانه های ویلایی به عنوان محل گذران زندگی افراد، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. نحوه گذران زندگی، کیفیت زندگی، پایداری محیطی و اجتماعی در چنین فضاهایی بیش از پیش مورد توجه قرار می گیرد. لذا ایجاد فضاهای قابل زندگی و درخور زندگی بشری در خانه های ویلایی و تلفیق آن با محیط طبیعی و محیط پیرامونی، به نظر می رسد در رسیدن به اهداف پایداری موثر باشد. زمینه گرایی به عنوان عنصر کلیدی در ارتباط محیط ساخته شده انسان با طبیعت می تواند نقش موثری داشته باشد. زمینه گرایی در واقع با تاکید بر ارتباط میان طرح و زمینه آن می تواند بر روند طراحی خانه های ویلایی با توجه به ویژگی های کالبدی، تاریخی، فرهنگی-اجتماعی و انسان گرایانه منطقه خود تاثیرگذار باشد. این در حالی است که استفاده از ابعاد پایداری نیز می تواند در رسیدن به خانه های ویلایی قابل سکونت در کنار ابعاد زمینه گرایی، تاثیر عمده ای داشته باشد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی و شناخت مولفه های پایداری در طراحی خانه های ویلایی با رویکرد معماری زمینه گرا است. روش تحقیق در این پژوهش از نظر هدف کاربردی، و از نظر ماهیت، تحلیلی و توصیفی می باشد. نتایج حاصل از یافته های پژوهش حاکی از آن است که بکارگیری مولفه های زمینه گرایی در طراحی خانه های ویلایی، مکملی استوار در جهت تقویت پایداری و محیطی در خانه های ویلایی است.

کلیدواژه ها:

خانه های ویلایی ، پایداری ، زمینه گرایی ، طراحی پایدار