نقش عنصر تعامل در گرافیک محیطی برای نابینایان

بینایی یکی از مهم ترین حواس انسان است که وظایف ویژه ای را بر عهده دارد و معلولیت آن، محدودیت های جدی را برای شخص نابینا و خانواده ی آن به همراه خواهد داشت. مفهومی که بیش از همه نابینایان را با مشکل مواجه می کند، مفهوم جهت یابی و یافتن مکان ها می باشد. از آن جا که در دنیایی زندگی می کنیم که تصاویر نقش پر رنگی را دارند و بیشتر واژگان با تجربه های دیداری در پیوند هستند، بسیاری از نابینایان در درک کردن این مفاهیم واژگانی با مشکلاتی مواجه اند. هدف از این پژوهش شناسایی نیازهای نابینایان در سطح شهر است که به کمک گرافیک محیطی و هنر تعاملی به دنبال رفع این مشکلات خواهد بود تا به نابینایان این امکان را بدهد که با استفاده از آن با محیط اطراف شان تعامل راحت تری داشته باشند و ارتباط بهتری برقرار کنند. این پژوهش، بر اساس روش «توصیفی– تحلیلی» و جمع آوری اطلاعات کتابخانه ای می باشد و هدف آن پاسخ دادن به این پرسش است که، برای طراحی گرافیک محیطی مخصوص نابینایان در جهت رفاه و رفع نیاز آن ها باید به چه ویژگی هایی توجه کرد؟ در نتیجه ی این پژوهش، گرافیک محیطی و هنر تعاملی می توانند برای نابینایان مفید باشند و به تعامل بهتر آنها با جامعه کمک کنند.

کلیدواژه ها:

گرافیک محیطی ، هنر تعاملی ، نابینایان ایران ، قابلیت دسترسی پذیری ، خط بریل