نقش واسطه ای نگرش کارآفرینی با آموزش و خودکارآمدی کارآفرینی بر ذهنیت کارآفرینی دانشجویان

هدف پژوهش بررسی نقش واسطه ای نگرش کارآفرینی با آموزش و خودکارآمدی کارآفرینی بر ذهنیت کارآفرینی دانشجویان بود. روش پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی، از لحاظ ماهیت، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری مورد مطالعه دانشجویان دانشکده علوم اقتصادی دانشگاه تبریز به تعداد ۹۹۷ نفر بود که با توجه به جدول کرجسی و مورگان ۲۷۳ نفر به عنوان حجم نمونه با روش نمونه گیری تصادفی در دسترس انتخاب شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه درک آموزش کارآفرینی دانشجویان با سه گویه از دنانیوه و همکاران (۲۰۱۵)؛ پرسشنامه خودکارآمدی کارآفرینی با سه گویه از ژائو و همکاران (۲۰۰۵)؛ نگرش کارآفرینانه با چهار گویه از چن و لینان (۲۰۰۹) و درک ذهنیت کارآفرینی با چهار گویه از آرنولف و متیسن (۲۰۱۳) بود. به منظور آزمون فرضیات از مدل سازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزیی با استفاده از نرم افزار SmartPLS۳ استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش کارآفرینی به میزان ۶۹ درصد در خودکارآمدی کارآفرینی، به میزان ۲۴ درصد در ذهنیت کارآفرینی، خودکارآمدی به میزان ۵۸ درصد در نگرش کارآفرینی نقش دارند. همچنین نتایج نشان داد که خودکارآمدی کارآفرینی بر ذهنیت کارآفرینی با واسطه گری نگرش کارآفرینی به میزان ۳۷ درصد نقش دارد. همچنین نتایج نشان داد که آموزش کارآفرینی در نگرش کارآفرینی و خودکارآمدی کارآفرینی در ذهنیت کارآفرینی نقش معناداری ندارند و آموزش کارآفرینی بر ذهنیت کارآفرینی با واسطه گری نگرش و خودکارامدی کارآفرینی نقش ندارد.

کلیدواژه ها:

آموزش کارآفرینی ، ذهنیت کارآفرینی ، نگرش کارآفرینی ، خودکارآمدی کارآفرینی