تحلیل و بررسی مفهوم «یقین های اخلاقی» از منظر سوفی چپل

مفهوم «یقین های اخلاقی» در چند دهه گذشته توجه فیلسوفان بسیاری را به خود معطوف ساخته است. اگرچه این مفهوم تاریخی دور و دراز دارد و در قلمرو های مختلف به کار بسته شده، اما می توان گفت در سه دهه اخیر، رویکرد ویتگنشتاینی به این مفهوم، دست برتر پیدا کرده است. در این میان، سوفی گریس چپل، فیلسوف امریکایی، طرحی نو در انداخته و نگاهی متفاوت، مستقل و دور از ایده های ویتگنشتاینی مرسوم، به این مفهوم داشته است. مراد چپل از «یقین های اخلاقی» گزاره هایی هستند که چنان یقینی به ارمغان می آورند که هیچ گزاره شک بر انگیز دیگری یارای مقابله و شک در آن را ندارد. هر دلیلی برای شک در گزاره ای مانند «کشتن نادرست است» ارائه شود، درگیر یک مسابقه اعتبار شده و اعتبار خود را از دست خواهد داد. به باور چپل، تنها چیزی که می تواند یک یقین اخلاقی را از میان بردارد، یک یقین اخلاقی دیگر است و در این شرایط، تنها راه حل تعارض، کنار گذاشتن یکی از آنها خواهد بود. در نظر او، این اتفاق همان اندازه منطقی و عقلانی است که کسب یک یقین اخلاقی که پیشتر نداشته ایم. گزاره های «یقین اخلاقی» فطری یا ذاتی نیستند. به همین دلیل، برای آغاز آموزش اخلاقی، باید بتوانیم یقین های اخلاقی جدید کسب کنیم و حتی برخی از آنهایی را که پیشتر به دست آورده ایم، در شرایطی کنار نهیم. در این مقاله بر آنیم از رهگذر رویکرد مستقل چپل، مفهوم «یقین های اخلاقی» را کاویده و نشان دهیم چه ویژگی هایی دارند و چرا دیگر نظریه های اخلاقی کارکرد این «یقین های اخلاقی» را ندارند.

کلیدواژه ها:

یقین اخلاقی ، سوفی چپل ، باور های متعارض ، نظریه های اخلاقی ، شهود اخلاقی