مکانیابی فضاهای فرهنگی با بهره گیری از روش SWOT و AHP، مورد پژوهی؛ خیابان ناصرخسرو واقع در محله درب شازده شیراز

محله درب شازده یکی از محلات یازده گانه شیراز و به لحاظ سیاسی و اقتصادی از مهمترین محلات این شهر در طی نزدیک به یک قرن و نیم بوده است. وجود بازار وکیل و کاروان سراهای اطراف آن، ارگ کریمخان زند و بسیاری از بناهای مهم دیگر باعث افزایش اهمیت اقتصادی و کالبدی این محله شده اند. در کنار کاربری های تجاری، مجموعه ی منسجم فرهنگی، برای رفع نیازهای افرادی که در این محله زندگی یا کار می کنند، ضروری است تا ضمن نوسازی بافت محله، از طریق احیاء حس تعلق از مهاجرت افراد محله از این بافت جلوگیری شود. هدف این پژوهش مکانیابی مناسب جهت ایجاد مجموعه فرهنگی در بافت تاریخی شهر شیراز است. سه سایت مختلف واقع در خیابان های ناصر خسرو، سعدی و غفاری پیشنهاد شده است که با استفاده از روش SWOT و AHP سایتها تحلیل شدند. در تحلیل SWOT معیارهای شهرسازی، دسترسی، عوامل اجتماعی- جمعیتی و امنیتی به عنوان نقاط قوت، وجود آلودگی صوتی و بصری به عنوان نقاط ضعف، پتانسیل محیطی سایت، امکان جذب گردشگر و امکان احیاء حس تعلق به عنوان نقاط فرصت و ترافیک در محدوده، عدم حس تعلق ساکنان در محله و خالی شدن بافت از سکنه بومی از نقاط تهدید جهت مکانیابی مناسب مجموعه فرهنگی در هر سایت مورد بررسی قرار گرفتند. همچنین معیارهای مکانیابی با استفاده از روش AHP شامل: سازگاری، مطلوبیت، ظرفیت، وابستگی و معیار عام است که جهت بررسی سه سایت مورد نظر، استفاده شده است. در نهایت سایت واقع در خیابان ناصر خسرو به عنوان بهترین مکان برای ایجاد مجموعه فرهنگی انتخاب شد.

کلیدواژه ها:

مکانیابی ، فضاهای فرهنگی ، معیارهای مکانیابی.