تغییرات ساحلی با شاخص های استخراج آب (منطقه موردی: از شهرستان بوشهر تا بلنگستان)

تغییرات ساحلی به عنوان یکی از مهم ترین چالش های محیط زیستی در مناطق ساحلی جهان محسوب می شوند. این تغییرات می توانند ناشی از عوامل طبیعی نظیر افزایش سطح دریا، فرسایش و رسوب گذاری، یا تحت تاثیر فعالیت های انسانی مانند توسعه زیرساخت ها و بهره برداری ناپایدار از منابع باشند. منطقه مورد مطالعه در این پژوهش، محدوده ای از شهرستان بوشهر تا بلنگستان در خلیج فارس است که به دلیل موقعیت جغرافیایی و اهمیت اقتصادی، نیازمند پایش دقیق تغییرات ساحلی می باشد. در این تحقیق، به منظور تحلیل دقیق تغییرات ساحلی در این منطقه، از تصاویر ماهواره ای لندست ۵ و ۹ مربوط به سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۲۴ استفاده شده است. با بهره گیری از GEE، شاخص های مختلف استخراج آب شامل NDWI، MNDWI، AWEI در دو نسخه سایه دار و بدون سایه، LSWI و نسخه های بهبود یافته آن ها محاسبه شدند. این شاخص ها با هدف افزایش دقت در تفکیک بین مناطق آبی و غیرآبی و شناسایی تغییرات در خط ساحلی به کار گرفته شدند. نتایج به دست آمده نشان داد که در دوره مورد بررسی، بخش های قابل توجهی از ساحل دچار فرسایش شده و مساحت مناطق آبی افزایش یافته است. به طور مشخص، تحلیل ها نشان داد که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴، سطح آب به طور میانگین ۸.۲ درصد افزایش یافته و خطوط ساحلی در برخی مناطق به میزان قابل توجهی به سمت خشکی پیشروی کرده اند. همچنین، شاخص های بهبود یافته مانند NDWI-plus و LSWI-plus عملکرد بهتری در شناسایی دقیق تر مناطق آبی، به ویژه در مناطقی با پوشش گیاهی متراکم و آب های گل آلود، نشان دادند. این پژوهش تاکید می کند که استفاده از شاخص های استخراج آب و تصاویر ماهواره ای با دقت بالا می تواند ابزار موثری برای پایش و مدیریت پایدار مناطق ساحلی باشد. نتایج حاصل می توانند به برنامه ریزان و مدیران کمک کنند تا با درک بهتری از دینامیک های ساحلی، تصمیمات بهینه تری در خصوص حفاظت و بهره برداری از این مناطق اتخاذ کنند.

کلیدواژه ها:

تغییرات ساحلی ، گوگل ارث انجین ، شاخص آب ، بوشهر ، خلیج فارس