مقایسه الگوی حکمرانی در اندیشه نجات بخشی ادیان و مکاتب بشری

این مقاله به بررسی و مقایسه الگوهای حکمرانی در اندیشه نجات بخشی ادیان الهی و مکاتب بشری می پردازد. ادیان الهی، با تکیه بر وحی و آموزه های آسمانی، نجات را در گرو اطاعت از اراده الهی و اجرای قوانین مقدس می دانند، در حالی که مکاتب بشری، با تاکید بر عقلانیت، تجربه و اخلاق انسانی، نجات را در تحقق آزادی، عدالت و رفاه مادی و معنوی جست وجو می کنند. این تفاوت در مبانی فکری، به شکل گیری الگوهای متفاوت حکمرانی در این دو حوزه منجر شده است. در این پژوهش، با استفاده از روش تحلیلی-توصیفی و بررسی متون اصلی ادیان و مکاتب، الگوهای حکمرانی در اسلام، مسیحیت، یهودیت و مکاتب بشری مانند لیبرالیسم و مارکسیسم تحلیل و مقایسه شده اند. یافته های تحقیق نشان می دهد که الگوهای حکمرانی در ادیان الهی عمدتا مبتنی بر اصول الهیاتی و وحیانی است، در حالی که مکاتب بشری بیشتر بر عقلانیت، تجربه و اخلاق انسانی تاکید دارند. با این حال، هر دو رویکرد در پی ایجاد جامعه ای عادلانه و سعادتمند هستند.