بررسی اثر مقایسه ای افزایش رطوبت و پاشش ماده ی عمل آوری بر کاهش شدت ترک خوردگی های ناشی از جمع شدگی خمیری در رویه های بتنی

تحقیق حاضر به بررسی اثر مقایسه ای افزایش رطوبت و پاشش ماده ی عمل آوری بر کاهش شدت ترک خوردگی ناشی از جمع شدگی خمیری در رویه های بتنی پرداخت . متوسط عرض، طول و مساحت ترک خورگی با استفاده از روش استاندارد و تحلیل تصاویر ، ارزیابی گردید. دید شد پاشش ماده ی عمل آوری عملکرد مناسب تری نسبت به افزایش رطوبت نسبی هوا در کنترل و کاهش ترک خوردگی دارد. همچنین ، تغییرات عرضی ترک خوردگی بیشتر از تغییرات طولی آن بود. پاشش ماده ی عمل آوری در کاهش ترک خوردگی خمیری می تواند روش مناسب تری تلقی گردد.

کلیدواژه ها:

رویه های بتنی ، پاشش ماده ی عمل آوری ، افزایش رطوبت نسبی هوا ، ترک خوردگی ناشی از جمع شدگی خمیری.