ساماندهی ظرفیت های محلی و مشارکت در توسعه و بازآفرینی محلات کم برخوردار شهری

با گذر زمان، مفهوم بازآفرینی شهری از ایده تحول فیزیکی به یک فرم جامع و یکپارچه سی است مداخله بادر نظر گرفتن شرایط زمین های شهر از طریق استراتژی های زمینه محور (مبتنی بر مکان)، فرایندی مداوم و حاصلشراکت چندبخشی تبدیل شده است. اکنون تعامل اجتماع محلی، جنبه ای جدایی ناپذیر از برنامه های بازآفرینی اجتماعی و اقتصادی است. پژوهش حاضر با تکیه بر رهیافت «محله محوری»، درصدد ساماندهی محلات کم برخوردار دهپیاله و شیخ علی چوپان واقع در منطقه دو شهرداری شیراز برآمده است. در راستای دستیابی بههدف مذکور، از روش ترکیبی شامل شیوه های توصیفی-تحلیلی و استراتژی آماری بهره گرفته است. داده هایموردنیاز پژوهش به طور عام بواسطه ی مرور اطلاعات اسنادی و کتابخانه ای پیرامون محلات شهری، رویکردمحله محوری، ساماندهی محلات کم برخوردار، و به طور خاص از طریق مطالعات عمیق و سازمان یافته میدانیبا بهره گیری از تکنیک های مشاهده و پرسشنامه پیرامون نمونه های مورد مطالعه حاصل گردیده است.

کلیدواژه ها:

ظرفیت های محلی ، بهسازی ، مشارکت در توسعه ، بازآفرینی ، محلات کم برخوردار