بررسی رابطه سبک های دلبستگی و سبک های مقابله با استرس در کیفیت زندگی پسران نوجوان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی بررسی رابطه سبک های دلبستگی و سبک های مقابله با استرس در کیفیت زندگی در پسران نوجوان می باشد. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی می باشد و هدف آن تعیین نوع ارتباط بین دو این دو متغیر با کیفیت زندگی است ، متغیرملاک کیفیت زندگی است و متغییر پیش بین سبک های دلبستگی و سبک های مقابله با استرس است . جامعه آماری مورد پژوهش شامل پسران نوجوان مقطع متوسطه دوم هستند که تعداد آنها ۲۳۰ نفر بود. جهت برآورد حجم نمونه از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد که با استفاده از فرمول مورگان تعداد ۱۴۰ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند . ابزارهای پژوهش شامل ، پرسش نامه سبک های دلبستگی (سیمپسون،۱۹۹۰)، پرسشنامه راهبردهای مقابله بااسترس (اندلر وپارکر،۱۹۹۰) و پرسش نامه کیفیت زندگی ( اشنایدر و همکاران،۱۹۹۱) است . تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از تحلیل همبستگی پیرسون وتحلیل رگرسیون چند متغیره استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده نیز با استفاده ازنرم افزار Spss-۲۲ استفاده شد. با توجه ازیافته های پژوهشی می توان بیان کرد، ۴۸/۰ درصد از ضریب همبستگی مرتبط با سبک دلبستگی و سهم سبک های مقابله با استرس نیز ۴۴/۰ درصد بوده که می تواند کیفیت زندگی را پیش بینی می کند . از این پژوهش می توان نتیجه گرفت که رابطه معناداری میان سبک های دلبستگی و سبک های مقابله با استرس در کیفیت زندگی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، سبک های مقابله با استرس ، کیفیت زندگی ، پسران نوجوان