بررسی ادغام مدیریت پایدار پسماند جامد شهری با بازیابی انرژی: مطالعه موردی شهر تهران

تهران، یکی از شهرهای بزرگ و پر جمعیت ایران، با مسائل بسیاری در زمینه مدیریت پسماند مواجه است. افزایش روزافزون جمعیت و تولید حجم عظیمی از پسماندها، ایجاب می کند که سامانه های قوی و کارآمد برای مدیریت صحیح پسماند آن به کار گرفته شود. با توجه به اینکه برنامه ر یزی و تبیین راهبرد برای مدیریت بهینه پسماند، مستلزم شناخت نوع و میزان پسماند تولیدی است، در این پژوهش ضمن بررسی کمی و کیفی پسماند جامد شهر تهران و وضعیت سامانه مدیریت پسماند شهر تهران، میزان انتشار گازهای تولید شده در محل دفن آرادکوه به ازای پسماند دفن شده در طی سال های ۱۳۹۱ تا ۱۴۰۰ با استفاده از نرم افزار LandGEM محاسبه گردید. همچنین دو سناریو تولید انرژی از پسماند برای دو فناوری لندفیل بهداشتی و زباله سوزی تعریف شده و ظرفیت تولید انرژی و انتشار گازهای آلاینده برای این دو فناوری طی این دوره ۱۰ ساله برآورد گردید. نتایج نشان می‎دهد، بخش عمده پسماند شهر تهران را پسماند مواد غذایی و آلی تشکیل می دهد که علی رغم وجود پتانسیل بازیابی و تولید انرژی، جهت دفع به مراکز دفن (بدون بازیابی انرژی) منتقل می گردند؛ که حاصل این دفن انتشار بیش از ۶ هزار تن گاز متان و سایر آلاینده ها به جو بوده است. از سویی دیگر بر اساس برآوردهای صورت گرفته، با توسعه فناوری‎های لندفیل بهداشتی و زباله سوز به ازای هر تن پسماند به ترتیب، ۴۵۹ و ۴۶۸ کیلوات ساعت انرژی تولید شده و از انتشار بیش از ۹۰ درصد گازهای آلاینده در محل دفن فعلی جلوگیری می گردد.

کلیدواژه ها:

آرادکوه ، زباله سوز ، لندفیل ، LANDgem