نقش آموزش و پرورش و معلم در کنترل یا کاهش آسیب های اجتماعی در مدارس

آسیب های اجتماعی به مفهوم رفتاری است که به طریقی با انتظارها ی مشترک اعضای یک جامعه سازگاری ندارد و بیشتر افراد آن را ناپسند و نادرست می دانند در واقع هر جامعه از اعضای خود انتظار دارد از ارزشها و هنجارها تبعیت کنند اما همواره عدهای پیدا می شوند که پارهای از این ارزشها و هنجارها را رعا یت نمی کنند، جامعه افرادی که هماهنگ و همساز با ارزشها و هنجارها باشند سازگار یا همنوا و اشخاصی را که بر خلاف آنها رفتار می کنند ناسازگار یا ناهمنوا می خواند از میان افراد نابهنجار کسی که رفتار نابهنجارش زودگذر نباشد ودیرگاه ی دوام آورد، کجرو یا منحرف نامیده می شود و رفتار او را انحراف اجتماعی یا آسیب اجتماعی می خوانند. جامعه شناسی و جرمشناسی متوجه آن دسته از نقض هنجارهاست که توسط عدهی زیادی از مردم گناه تلقی می گردد، از این رو انحراف یا آسیب اجتماعی به رفتارهایی اطلاق می گردد که هنجارهای اجتماعی را نقض کرده و در نتیجه از نظر تعداد بسیاری نکته ای که بسیاری از کارشناسان بر آن تاکید دارند اهمیت نقش آموزش وپرورش در بخش پیش گیری از .از مردم قابل نکوهش است آسیب های اجتماعی است ، وظیفه ای که به گفته متخصصان نقد بسیاری به کم کاری های آموزش وپرورش در این حوزه وارد است . آموزش وپرورش گستردهترین دستگاه فرهنگی کشور است که به طور مستقیم جمعیتی بزرگ را تحت پوشش قرار داده است . ضمن آنکه این مجموعه ابزارهای لازم برای تنظیم و یا کنترل آسیب های اجتماعی را دارد و می تواند از ساعاتی که دانش آموزان در مدرسه آموزش وپرورش می تواند پدر و مادرها را در قالب انجمن اولیا و .حضور دارند استفاده کرده و برای مقابله با آسیب ها برنامه ریزی کند مربیان جمع کند و برای مقابله با آسیب های اجتماعی فرزندانشان، آگاهسازی داشته باشد. در این باره اما مدیرکل دفتر مراقبت در برابر آسیب های اجتماعی معتقد است که پیش گیری اولیه رویکرد اصلی آموزش و پرورش در مد یریت آسیب های اجتماعی است . وزارت آموزش وپرورش، در جهت مدیریت آسیب های اجتماعی ، برنامه های مختلفی را در سطح مدارس اجرا می کند که محور و رویکرد آنها، پیشگیری اولیه است که در قالب های متنوع آموزشی ، فرهنگی و ترویجی ، از قبیل کارگاههای آموزشی ، جشنوارهها، نمایشگاه ها، محصولات فرهنگی - آموزشی ، طراحی و به اجرا در می آید.

کلیدواژه ها:

آسیب ، روان ، مدارس