مروری بر تکنولوژی آموزشی و محیط های یادگیری هوشمند (مهندسی مجدد ساختار اساسی و عملیات سیستم های آموزشی)
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 169
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HLSPCONF09_041
تاریخ نمایه سازی: 7 بهمن 1403
چکیده مقاله:
محیط های یادگیری هوشمند به عنوان شاخه ای از ابتکارات مختلف یادگیری مبتنی بر فناوری در حال ظهور هستند که در طول سال ها با هدف بهبود تجربیات و نتایج یادگیری از طریق ایجاد فضای یادگیری و فضایی که نیازهای فردی فراگیران را برآورده می کند، بهبود می بخشد و درعین حال یادگیرندگان را برای دسترسی به منابع دیجیتال و تعامل با سیستم های یادگیری در مکان و زمان مورد نظر خود، قادر می سازد. فناوری اطلاعات و ارتباطات (فاوا) به مجموعه امکانات سخت افزاری، نرم افزاری، شبکه ای، و ارتباطی به منظور دستیابی مطلوب به اطلاعات گفته می شود. امروزه فناوری اطلاعات و ارتباطات بر تمام عرصه های زندگی انسان سیطره پیدا کرده است و فرایند یاددهی - یادگیری نیز، به عنوان یک ضرورت تام، از این سیطره به دور نیست. استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات در فرایند یاددهی - یادگیری موجب شکسته شدن بسیاری از مرزهای متعارف در این فرایند شده و انعطاف خاصی به آن بخشیده است. به طور کلی پیشرفت تکنولوژی در سال های اخیر، رفتارهای یادگیری فراگیران را تغییر داده و روش های تدریس را دگرگون کرده است. این امر منجر به چالش های متعددی شده بود که سیستم های آموزشی فعلی با آن مواجه بودند، مانند افزایش تمرکز بر یادگیری غیررسمی، شکاف فزاینده دانش قبلی در بین دانش آموزان در کلاس های درس و عدم تطابق بین انتخاب های شغلی فردی و توسعه نیروی کار. این مقاله به این چالش ها با نگاهی به انقلابی کردن (تغییر دادن) محیط های یادگیری فعلی به محیط های یادگیری هوشمند می پردازد و پیشنهادات جدیدی را برای راه حل های تکنولوژیکی ارائه می کند. علاوه بر این، در این مقاله جهت تبدیل محیط های یادگیری فعلی به محیط های یادگیری هوشمند بحث می شود. این امر باید با مهندسی مجدد ساختار اساسی و عملیات سیستم های آموزشی فعلی به منظور ادغام بهتر این فناوری های جدید با تغییر آموزشی مورد نیاز محقق شود. دیدگاه های آینده محیط های یادگیری هوشمند، از طریق نمونه هایی از نوآوری های نوظهور مانند کلاس درس معکوس، یادگیری مبتنی بر بازی، یادگیری مبتنی بر اشاره، همراه با تغییرات آموزشی، بررسی و به اشتراک گذاشته می شوند مانند نگهداری پورتفولیوی یادگیری مادام العمر، آموزش تیمی، و جداسازی یادگیری و ارزیابی شایستگی.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
پروانه رضائی
کارشناس ارشد الهیات و معارف اسلامی، گرایش اخلاق و تربیت اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد آزادشهر، گلستان، ایران