جلبک به عنوان واسطه سنتز نانوذرات فلزی

نانومواد در سال های اخیر به دلیل ویژگی ها و قابلیت های خاص خود در زمینه های مختلف مانند الکترونیک، پزشکی و انرژی موردتوجه قرار گرفته اند. روش های مختلفی برای سنتز نانومواد وجود دارند که در روش های شیمیایی نسبت به روش های سبز ازترکیبات شیمیایی خطرناک استفاده می شود و مصرف انرژی بالایی دارند. یکی از روش های سنتز سبز استفاده از جلبک ها به عنوانعامل احیاء می باشد. جلبکها در طبیعت فراوان هستند، هزینه تولید کمتری دارند و ظرفیت جذب و جمع آوری یون های فلزی ازمحیط اطراف خود را دارند. این ویژگی های منحصربه فرد جلبکها را به گزینه مناسب برای سنتز نانومواد متنوع، متشکل ازنانوذرات فلزی، نانولوله های کربنی و غیره تبدیل می کند. جلبکها به دلیل دارا بودن ترکیبات زیست فعال، پتانسیل قابل توجهی رابه عنوان سنتز و احیا در نانوذرات فلزی نشان می دهند. ویژگی های استثنایی آنها، از جمله سطح ویژه بالا، گروه های عملکردیمتنوع و سازگار با محیط زیست، آنها را به عنوان گزینه های اصلی برای تولید بیوژنیک نانوذرات فلزی قرار می دهد. این مقالهمروری جامع از تحقیقات فعلی در مورد استفاده از گونه های مختلف جلبک به عنوان عوامل احیاکننده و تثبیت کننده زیستی درسنتز نانوذرات فلزی ارائه می کند. در این مقاله روش ها، مکانیسم ها و کاربردهای بالقوه سنتز نانوذرات فلزی با واسطه جلبک موردبحث قرار می گیرد

کلیدواژه ها:

جلبک ، سنتز ، نانوذرات ، روش سبز.