اثر تنش آبی بر اجزای عملکرد گوجه فرنگی در خاک لومی رسی

در دهه های اخیر، یکی از مهمترین معضلات بشر، بخصوص در بخش کشاورزی، کاهش کمی و کیفی منابع آب بوده است. از طرفی کمبود منابع آب در اقلیم نیمه خشک ایران، بخاطر کمبود بارندگی و توزیع نامناسب مکان و زمانی بارش بسیار وخیم و جدی می باشد. بر این اساس در این تحقیق تاثیر تنش آبی بر روی اجزای عملکرد گوجه فرنگی در خاک لومی رسی (مخلوط شده با خاک اره) در شرایط گلخانه مورد بررسی قرار گرفته است. آزمایش به صورت فاکتوریل (دو فاکتور) در قالب طرح بلوک های کاملا تصادفی با چهارتکرار انجام شد. تیمارهای این آزمایش شامل تیمار تنش آبی در چهار سطح (I۱، I۲ ، I۳ و I۴ به ترتیب آبیاری با مقادیر تخلیه مجاز رطوبتی ۲۰، ۵۰، ۶۵ و ۸۰ درصد) و درصد اختلاط خاک اره با خاک در پنج سطح (S۱، S۲ ، S۳، S۴ و S۵ به ترتیب صفر، ۵، ۱۰، ۱۵ و ۲۰ درصد حجمی) اعمال شدند. مطابق نتایج این تحقیق اثر تنش آبی بر روی طول ساقه و وزن تر گوجه فرنگی در سطح پنج درصد معنی دار بود. بیشترین و کمترین مقادیر طول ساقه گوجه فرنگی به ترتیب مربوط به تیمار I۱ (۴/۴۶ سانتی متر) و I۴ (۳/۴۲ سانتی متر) بودند. همچنین میزان وزن تر گوجه فرنگی با تغییر میزان تنش آبی از I۱ به I۳ حدود ۱۰ درصد کاهش یافت. البته باید دقت داشت در برخی موارد افزایش تنش آبی (با افزایش میزان تخلیه مجاز رطوبتی) دارای اثر معنی دار نبود، در این شرایط می توان با استفاده از مقادیر آب کمتر (مقادیر تحلیه مجاز رطوبتی بیشتر) به عملکردی مشابه دست یافت.

کلیدواژه ها:

مدیریت آبیاری ، خاک اره ، صفات گوجه فرنگی ، خاک لومی رسی ، کم آبیاری.