تاثیر رطوبت نسبی و غلظت هواویزهای شهری بر دید افقی در منطقه تهرا ن

اندازه، ترکیب شیمیایی و غلظت هواویزها بهطور قابل ملاحظ های بر دید افقی تاثیر می گذارد. ذرات هواویز تنها عامل تعیین کننده دیدافقی در جو نیستند و عوامل هواشناسی به ویژه رطوبت نسبی نیز به طور مستقیم و غیرمستقیم در کاهش دید افقی تاثیر می گذارند. دربرخی موارد، تغییرات در دید افقی عمدتا توسط غلظت PM۲.۵ و PM۱۰ تعیین می شود، از این رو دید افقی میتواند به خوبی سطح کیفیت هوا را نشان دهد. در مقابل، در مواردی که رطوبت نسبی بر تغییرات دید غالب است، دید افقی ممکن است نماینده خوبی برایکیفیت هوا نباشد. بنابراین، دید افقی به طور کلی تحت تاثیر عوامل انسانی و طبیعی است. در این مطالعه، داده های میانگین روزانه ازمتغیرهای دید افقی، سرعت باد، رطوبت نسبی و بارش از سازمان هواشناسی و داده های آلاینده ها ی PM۲.۵ از مرکز کنترل کیفیت هوای تهران برای ایستگاه مهرآباد طی دوره ۱۰ ساله ۱۴۰۲-۱۳۹۲ (۲۰۲۳-۲۰۱۳) جمع آوری شد. سپس، تاثیر رطوبت نسبی و غلظت هواویزهای شهری بر دید افقی در تهران برای فصول پاییز و زمستان بررسی شد. نتایج نشان داد که افزایش رطوبت نسبی موجب تشدیدتاثیر PM۲.۵ بر کاهش دید افقی میشود و در رطوبت های بالای ۹۰ درصد، دید افقی به طور قابل توجهی با افزایش PM۲.۵ کاهش مییابد. همچنین، رابطه غیرخطی و منفی بین دید افقی با غلظت PM۲.۵ مشاهده شد.هواویزهای شهری بر دید افقی در تهران برای فصول پاییز و زمستان بررسی شد. نتایج نشان داد که افزایش رطوبت نسبی موجب تشدید

کلیدواژه ها:

دیدافقی ، رطوبت نسبی ، غلظت ذرات هواویز