تاثیر منابع کودی پتاسیم و روی بر عملکرد کمی و کیفی نخود دیم در سیستم های مختلف خاکورزی

استفاده از سیستم کشاورزی حفاظتی به جای کشاورزی مرسوم به عنوان راهکاری برای حفظ منابع تولید در بیشتر کشور های جهان گزارش شده است از سوی دیگر کود دهی صحیح یکی از تکنیک هایی است که پیش بینی می شود در افزایش عملکرد کمی و کیفی محصولات موثر باشد. در همین راستا آزمایشی در معاونت موسسه تحقیقات کشاورزی دیم در دو سال زراعی ۱۴۰۰- ۱۳۹۹ و ۱۴۰۱-۱۴۰۰به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در ۳ تکرار و به مدت ۲ سال اجراء گردید. روشهای خاک ورزی در ۳ سطح شامل خاک ورزی مرسوم، حداقل خاک ورزی و بدون خاکورزی در کرت های اصلی وتیمارهای عدم محلول پاشی و محلول پاشی کودهای مایع فسفیت پتاسیم، آمینو کلات پتاسیم و آمینو کلات روی هر کدام به میزان یک لیتر در هکتار و کود کلات روی با غلظت ۵/۱ درهزار در کرت های فرعی بود. نتایج نشان داد که اثر خاک ورزی بر شاخص های اندازه گیری شده معنی دار نشد. اثر منابع مختلف کودی بر عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و ارتفاع بوته در سطح ۵ درصد معنی دار شد. از نظر میزان عملکرد دانه همه تیمارهای محلول پاشی با شاهد در سطح ۵ درصد اختلاف معنی دار داشتند. بیشترین عملکرد دانه از تیمار فسفیت پتاسیم با میزان عملکرد ۹/۵۳۹ کیلوگرم در هکتار بدست آمد. اثر خاکورزی بر میزان پروتئین، فسفر و روی در سطح ۱ درصد معنی دار بود. اثر نوع کود بر میزان پروتئین، فسفر و روی در دانه در سطح ۱ درصد معنی دار شد. کم ترین میزان پروتئین، فسفر و روی در دانه مربوط به تیمار شاهد بود.

کلیدواژه ها:

حبوبات ، کشاورزی حفاظتی ، محلول پاشی ، تغذیه