تاثیر بهره گیری از معماری سبز در افزایش حس امید به زندگی در آسایشگاه روحی روانی

امروزه باتوجه به مشکلات اقتصاد ی ، اجتماعی و فرهنگی در جامعه مانند: مشکلات محیط کاری ، عدم امنیت شغلی ، عدم ثبات اقتصادی و اجتماعی ، زندانی شدن ، تحقیر، مورد سواستفاده و آزارهای جسمی ، روحی و جنسی قرار گرفتن و... . در مقابل ، نبود فضاهای سالم و مناسب و افزایش استرس مردم، باعث ایجاد مشکلات روحی ، روانی مانند اضطراب وافسردگی در آنها شده است . این افراد نیاز به بستری شدن در بیمارستان های روانی یا بخش های سایکوتیک وسایکوسوماتیک بیمارستان را ندارند و صرفا به محیطی برای بازیابی آرامش ، کنترل استرس و افکار خود نیازمندند تا از حاد شدن بیماری و سوق به سوی بیماریهای سایکوتیک و سایکوسوماتیک جلوگیری شود و هزینه های درمانی روانی و جسمی را تقلیل دهد و از سوی دیگرتاث یر وجود محیط های مناسب با توجه به شرایط حساس و آسیب پذیر این افراد بسیار حائز اهمیت است و نقش مهمی در بازیاب ی سلامت روحی و روانی آنها دارد. بنابراین طراحی این فضاها باید به گونه ای باشد که هم در داخل بنا و هم در محیط خارجی آن علاوه بر ایجاد محیط مطلوبتر و مفیدتر به بهبودی و عملکرد درمان ی بهتر آنها کمک کند؛ طراحی نامناسب و ضعیف این محیط ها می تواند سبب تشدید و افزایش استرس و مشکلات آنها گردد. از این رو در این پژوهش تاثیر اصول روانشناسی محیط و ایجاد و اختصاص دادن محیط هایی مناسب مانند ایجاد فضای سبز و بیوفیلیک ، ایجاد فضاهای مناسب و دلنشین بر اساس عشق ذاتی انسان به طبیعت و سایر پارامترهای معماری وغیره، دراثربخشی بر بهبود و درمان این افراد بررسی شده است . و همچنین برای رفع مشکلات مالی و هزینه های نگهداری و درمان و توانبخشی آنها پیشنهاد می شود با ایجاد کار در محیط آسایشگاه مانند باغبانی و نجاری وسفالگری و هنرهای دستی بیوفیلیک درآمدزا ... ،که حضور داشتن و بودن در فضای طبیعی و مراقبت از گیاهان و درختان خود می تواند موجب آرامش و حتی دور کردن مردم از اضطرابهای خود کنند و با این کار بتوانند هزینه های اقامت و درمان خود در آسایشگاه را تامین کنند و نگرانی برای مشکلات مالی خود نداشته باشند.

کلیدواژه ها:

آسایشگاه ، آرامش ، درمان ، استرس ، معماری سبز ، توانبخشی