مدیریت بهینه پسماند با رویکرد و الگوی حکمروایی مردمی

رشد جمعیت ، توسعه شهری و رشد اقتصادی منجر به افزایش تولید زباله های در شهرها م ی شود و مسائل مهمی را در مورد آسیب های زیست محیطی ، خطرات بهداشت عمومی و کاهش منابع طبیعی ایجاد می کند. هدف از این مطالعه ارائه الگوها و رویکردهای مشارکتی بر بهینه تر و کارآمدتر شدن مدیریت پسماند از طریق بررسی عوامل وابسته حکمرانی مردمی ، مشارکت اجتماعی ، حکمروایی همیارانه و مخصوصا حکمروایی مردمی می باشد. شیوههای حکمرانی توسط تعاملات کنشگران اجتماعی مختلف ، که اغلب با منافع ، دیدگاهها و ارزشهای متنوع، متضاد، رقابت آمیز همراه است ، شکل می گیرد با این هدف که تضاد منافع آنها را حل کند. در این فرآیند، قوانینی که برای میانجیگری تدوین می گردد، بسیار مهم است ، چراکه این قوانین هستند که به کنشگران اجازه می دهد در مورد مشکلاتی که باید حل شوند و راهبردهای ممکن برای غلبه بر مشکلات به یک درک مشترک برسند. مدیریت مطلوب نظام مدیریت پسماند بیشتر زمینه ای را فراهم می آورد که در آن شهروندان می توانند برای بهبود شرایط زندگی خود بکوشند. مدیریت مطلوب این نظام، تنها در صورتی عملی می شود که شهروندان نیز در آن مشارکت داشته باشند چه در تصمیم گیری ها و سیاست گذاری ها و چه در برنامه ریزی طرحها و اجرای آنها و این به معنی واقع حکمروایی مردمی در مدیریت بهینه پسماند است . مشارکت اجتماعی فعال منجر به پایداری بیشتر، پسماند صفر و اقتصاد چرخشی می گردد . حکمروایی مردمی مناسب پسماند با تلاش در جهت کاهش ، استفاده مجدد و بازیافت پسماند سبب کاهش فقر، افزایش تابآوری اجتماعی ، مقابله با تغییرات اقلیمی و افزایش پایداری محیط زیستی می گردد. برای ایجاد حکمرانی مردمی شروطی ، همچون ایدئولوژی مشارکت ، نهادهای مشارکتی ، اطلاعات کافی و مناسب و امکانات مادی و تخصص -های لازم ضروری است . پیش شرطهای مشارکت و همکاری س ازمانهای غیردولتی در توسعه و تامین خدمات شهری در تحلیلی کلانتر، گسترش مشارکت سازمانهای مردمنهاد در فعالیت های شهرداری ها و پرداختن به مسائل توسعه محلی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

پسماند ، الگوهای مشارکتی ، حکمرانی مشارکتی ، حکمروایی همیارانه ، مشارکت اجتماعی ، مشارکت مردمی ، مدیریت شهری