نقش آرمان مهدویت در پیروزی انقلاب اسلامی ایران

پیروزی انقلاب را می توان گوشه ای از قدرت اسلام و تشیع دانست ، انقلابی که با پیروزی خود نظر اغلب تحلیلگران انقلاب اسلامی ایران را به خود جلب کرد و ناظران خارجی را به حیرت انداخت . محور اصلی این حرکت و انقلاب ، عنصر مذهب است که پشتوانه آن ، نهاد فکری وتاریخی شیعه است . انقلاب اسلامی ایران به عنوان انقلابی بر ای خدا و معنویت و ارزشها، نه تنها در اعتقادات اسلامی و شیعی ریشه داشت ، بلکه محرک و هدف خود را در دین و مذهب تشیع می جست و بشدت از اندیشه ها و آموزه های شیعی متاثر بود که رکن اساسی بعد سیاسی و فکری آن در آرمان مهدویت تجلی پیدا کرده است . ایمان به امام عصر(عج ) و ایده آل مهدویت جایگاه والایی در فرهنگ ناب شیعه دارد. شیعه ، حیات و بالندگی خود را مدیون آن است . فرهنگ مهدویت در شکل گیری مبانی فکری و ایدئولوژیکی انقلاب ایران نقشی موثر و انکار ناشدنی داشت و ایمان به مهدویت رمز پیروزی انقلاب اسلامی بود. روحیه انقلابی شیعه بر پایه اندیشه بنیادین مهدویت شکل گرفته و این دیدگاه که مبتنی بر انتظار طولانی مدت و بازگشت نهایی دوازدهمین امام شیعه است اساسی برای شکل دادن عصر جدید می شود. اعتقاد به امامت و مسئله انتظار از جمله ویژگیهای تشیع اند که همواره در اندیشه سیاسی شیعه با اهمیت بوده اند . اندیشه سیاسی شیعه با آموزه مهدویت همواره پویا و با نشاط بوده و اعتقاد به مهدویت ،وجود منجی و پیروی از نایب امام عصر نقش اساسی را در قیام مردم ایران ایفا کرده است . می توان بر این اعتقاد پای ف شرد که همه ارکان لازم برای آفرینش یک تحول اجتماعی حقیقی همه جانبه و کامیاب در انتظار مهدی موعود نهفته است . اعتقاد به وجود حجت عصر و انتظار ظهور او همیشه موجب امیدواری شیعه به آینده شده است . عتقاد به امام زمان موتور محرکه هیجانات اجتماعی و عاملی است که مردم را در حالت آمادگی کامل قرار می دهد، زیرا وقتی انتظار فرج بر هر مسلمان شیعه واجب شد آنها برای هر حادثه ای آماده خواهند بود. به ویژه اینکه بر خود واجب می دانند زمینه ظهور امام عصر را فراهم کنند. مردم شیعه ایران برای رسیدن به این آرمان انقلاب خود را رقم زدند. ریشه انقلاب به موضوع امامت در دیدگاه شیعه و مسئله غیبت امام عصر (عج ) ارتباط دارد و پیامدهای سیاسی آن عقیده که تجلی عینی اعتقاد به نیابت است .اقندار مشروع رهبری سیاسی در جامعه شیعی ایران نیز با توجه به مذهبی بودن انقلاب اسلامی ایران ، به نقش اسلام شیعی در پیروزی انقلاب اسلامی اشاره میکند و تمایلات شیعی را در انقلاب ایران از جمله عوامل قاطع و انکارناپذیر برمی شمارد . اقتدار مشروع در اجتماع شیعه ، از دیرباز بین رهبران سیاسی و مذهبی تقسیم شده است ، به گونه ای که هیچ کدام از این رهبران نمی توانند به طور صریحی مدعی نمایندگی کامل اراده امام غایب ، یعنی رهبر عالی مقامی که از قرن سوم هجری وارد دوره غیبت شده ، باشند.از این روست که نقش امام خمینی به عنوان یک کانون مرکزی برای رهبری انقلاب ایران را می بایست پژواکی از انتظار مداوم مردم ایران برای ظهور امام دوازدهم دانست .

کلیدواژه ها:

تشیع ، مهدویت ، امامت ، انتظار ، نیابت ، رهبری سیاسی ، انقلاب